پليس ٣١ تن از اعضاى گروه انشعابى از فرقه «معبد خورشيد» را به رياست روانشناس آلمانى، هايده فيتكائوگارته، در جزيره «تنريف»، از جمله «جزاير قنارى»، از ترس اينكه مبادا درصدد خودكشى دسته‌جمعى باشند، بازداشت كرد. آنها متقاعد شده بودند دنيا در اين تاريخ، در ساعت ٨ بعد از ظهر به پايان مى‌رسد؛ امّا اجساد اعضاى فرقه، توسط سفينه‌اى فضايى برداشته خواهد شد.[٢]

١٠ اكتبر ١٩٩٨ ميلادى‌

مونت كيم‌ميلر، رهبر فرقه «كاريسماتيك، مسيحيان نگران»، واقع در شهر «دنور» به اين نتيجه رسيد كه آخرالزّمان، در اين تاريخ روى خواهد داد؛ به نحوى كه شهر دنور، اوّلين شهرى خواهد بود كه ويران مى‌شود. پس از اين، اعضاى فرقه به طور مرموزى ناپديد شدند؛ امّا بعداً سر و كلّه‌شان در اسرائيل پيدا شد و در آنجا نيز به اين خاطر مورد سوءظن قرار گرفتند كه مبادا در اواخر سال ٩٩ م. حمله‌اى تروريستى انجام دهند و به اين دليل، اخراج شدند. ميلر همچنين ادّعا كرده بود كه در دسامبر ١٩٩٩ م.، در خيابان‌هاى «اورشليم» مى‌ميرد و سه روز ديگر، زنده خواهد شد.[٣]

١٩٩٩ ميلادى‌

بنابر مكاشفه‌اى از جرج واشينگتن:[٤] نبرد آخرالزّمان و سپس صلح. بر اساس اين قصّه مكاشفه‌اى، روح يك زن زيبا در برابر جرج ظاهر شد و گفت: پسر ملّت! نگاه كن و ياد گير.

پس از آن، دنيا را آن‌طور كه در ١٩٩٩ م. خواهد بود، مى‌بيند؛ ابرهاى سياه با نور قرمز در مركز آن، نمايانگر ارتش‌هاى متجاوز، از سرتاسر دنيا كه به سوى آمريكا سرازير مى‌شوند. پس از يك نبرد عظيم، فرشته‌اى بر روى دنيا، آب مى‌پاشد و صلح بازمى‌گردد.[٥]

٢٥ مارس ١٩٩٩ ميلادى‌

در ٢٥ سپتامبر ١٩٩٧ م.، هال ليندزى، در برنامه تلويزيونى خود، پيش‌گويى كرد كه «روسيه» ظرف ١٨ ماه، اسرائيل را مورد حمله قرار خواهد داد. بسيارى از اصول‌گرايان از برخى تفاسير سؤال‌برانگيز كتاب مقدّس، به اين باور رسيدند كه حمله روسيه به اسرائيل، در كتاب مقدّس پيش‌گويى شده و منجر به نبرد آرمگدون خواهد شد.[٦]

٨ مه ١٩٩٩ ميلادى‌

بنابر جزوه‌اى كه در «هند» منتشر شد، به واسطه چند فاجعه عظيم طبيعى، دنيا در اين تاريخ به پايان خواهد رسيد. اين پيش‌گويى باعث وحشت بسيارى از هنديان شد.[٧]

٦ اوت ١٩٩٩ ميلادى‌

شاخه «ديويديان» معتقد بود، ديويد كورش در اين تاريخ، يعنى ٢٣٠٠ روز[٨] پس از مرگش، به زمين بازخواهد گشت.[٩]

٢٠٠٠ تا ٢٠٤٠ ميلادى‌

\* صوفى قرن نوزدهمم.، مادام هلنا پتروابلاواتسكى، مؤسّس «تئاسوفى» [عرفان‌]، پايان دنيا را در سال ٢٠٠٠ م. پيش‌گويى كرد.

\* حتّى سر اسحاق نيوتون نيز، دچار تب هزاره بود. او در كتاب خود «اظهاراتى بر پيش‌گويى‌هاى دانيال و مكاشفه يوحنّاى قدّيس»، آغاز هزاره مسيح (ع) را در سال ٢٠٠٠ م. پيش‌گويى كرده بود.

\* يكى از پيش‌گام‌ترين پيش‌گويى‌ها براى سال ٢٠٠٠ م.، توسط پطروس اوليوى، در سال ١٢٩٧ م. انجام گرفت. طبق نوشته او، ضدّمسيح بين سال‌هاى ١٣٠٠ تا ١٣٤٠ م. به قدرت مى‌رسد و روز قيامت، حوالى سال ٢٠٠٠ م. رخ مى‌داد.[١٠]

\* طبق نظر روحانى سرخ‌پوست آمريكايى‌تبار، سان بر، اگر بشريت خود را جمع و جور نكند، پايان دنيا در سال ٢٠٠٠ م. فراخواهد رسيد.[١١]

\* واعظ قرن هجدهمم.، جاناتان ادواردز، چنين نتيجه گرفته است كه سلطنت هزاره مسيح، در سال ٢٠٠٠ م. آغاز خواهد شد.[١٢]

\* طبق عقيده مرشد هندى، بهگوان شرى راجنيش، دنيا در سال ٢٠٠٠ م. با ايدز ويران خواهد شد. پس از آن، دنيا توسط جامعه‌اى زن‌سالار و صلح‌آميز، مجدّداً بنا خواهد شد.[١٣]

\* ويليام كام، رهبر فرقه استراليايى «آئين سنّت چاربل» پيش‌گويى كرد كه پيش از شب عيد هزاره جديد، يك شهاب‌سنگ زمين را نابود خواهد كرد.

\* تيموتى دوايت (١٧٥٢- ١٨١٧ م.)، رئيس دانشگاه «ييل»، آغاز هزاره سلطنت مسيح را در سال ٢٠٠٠ م. پيش‌گويى كرده بود.[١٤]

\* مارتين لوتر، پيش از آنكه نهايتاً سال ١٦٠٠ م. را تعيين كند، به سال ٢٠٠٠ م. به عنوان موعدى احتمالى براى پايان دنيا مى‌نگريست.[١٥]

اوّل ژانويه ٢٠٠٠ ميلادى‌

\* فرقه مسيحى آخرالزّمانى، «خانه عبادت»، به رياست شخصى به نام برادر ديويد، انتظار داشت مسيح در اين روز، به سوى كوه زيتون‌ها در اورشليم فرود آيد. دولت اسرائيل در اقدامى پيش‌گيرانه، از ترس اينكه مبادا گروه‌هاى آخرالزّمانى براى تسريع در وقوع آخرالزّمان، اقدام به اعمال تروريستى، از قبيل انفجار قبّة الصّخره نمايند، اخيراً آنها را از كشور اخراج كرد.

\* تيموتى لاهى و جرى جنكينز، مؤلّفان مجموعه كتاب‌هاى داستانى پرفروش مربوط به آخرالزّمان، با نام «بر جاى مانده»، منتظر بودند ويروس سال ٢٠٠٠ م.، اقتصاد جهانى را نشانه بگيرد و ضدّمسيح از اين حربه، براى رسيدن به قدرت استفاده كند. همچنان كه روز بزرگ فرا مى‌رسيد، آنها نيز مانند ساير پيش‌گويان، عقب‌نشينى كردند.[١٦]

١٦ ژانويه ٢٠٠٠ ميلادى‌

بر اساس مقاله‌اى در نشريه اخبار هفتگى جهان، محقّق مذهبى، دكتر