كسانى‌كه به قتل حضرت عيسى ايمان دارند، نسبت به ظهور مجدّد وى بى‌اعتقاد هستند؛ امّا افرادى مانند مسلمانان كه بر اين باورند كه حضرت عيسى به آسمان عروج كرده است، در انتظار نزول ايشان از آسمان هستند.

حكمرانى حضرت مسيح و حضرت ولى عصر (عج) در آخرالزّمان‌

مسيح در دو نوبت داورى خواهد كرد؛ داورى اوّل در ابتداى سلطنت هزار ساله بر روى زمين خواهد بود كه در اين داورى، تمام امّت‌ها جمع خواهند شد و براى صالحان، حيات ابدى و براى بدكاران، مجازات ابدى در نظر گرفته مى‌شود.

داورى دوم، همان قيامت است كه در آسمان‌ها انجام خواهد شد و فقط به مردگان اختصاص دارد؛ زمانى كه نامه اعمال گشوده مى‌شود. در اين داورى، فقط درياچه آتش وجود دارد. در اين دوره، با نابودى زمين و آسمان و ايجاد زمين و آسمان جديد، حيات به شكل نوين ادامه خواهد يافت. در اين وضعيت جديد، غم و اندوه وجود نخواهد داشت و شرارت و بى‌ايمانى ظهور پيدا نخواهد كرد.

در «كتاب اشعياى نبى» در مورد اين زمان آمده است:

گرگ با برّه و پلنگ با بزغاله، در صلح و آرامش به سر خواهند برد.[٢]

در برابر مسيح، دادگاهى تشكيل مى‌گردد و نيكان از بدان جدا مى‌شوند. بدان به آتش دوزخ افكنده مى‌شوند و نيكان در بهشت جاودان آرام مى‌گيرند.

در داورى اوّل، مهدى موعود (ع) نيز در ميان هر امّت، به آئين خودشان حكم خواهد كرد؛ در ميان اهل «تورات» با تورات و در ميان اهل انجيل با انجيل و در ميان اهل قرآن با قرآن.

آيا مهدى همان عيسى بن مريم است؟

در پاسخ به كسانى كه گمان كرده‌اند مهدى همان مسيح بن مريم است، به سخن على بن‌ابى‌طالب (ع) استناد مى‌نماييم. ايشان فرمودند:

«خدمت رسول خدا (ص) عرض كردم: آيا مهدى از ما آل محمّد (ص) است؟ يا غير از ما است؟ آن حضرت فرمود: از ما است. خداى تعالى با او دين را تمام مى‌كند؛ چنان‌كه با ما آن را فتح نمود، با ما از فتنه نجات مى‌يابد؛ چنان‌كه از شرك نجات يافتند و با ما خداى تعالى دل‌هاى ايشان را بعد از عداوت فتنه، به يكديگر مهربان مى‌گرداند و با هم برادر مى‌شوند؛ چنان‌كه بعد از عداوت شرك، با همديگر برادر دينى گرديدند.»

اين حديث حسن است و حافظين احاديث، آن را در كتب خود روايت كرده‌اند.

همچنين در معجم اوسط و ابونعيم در كتاب «حلية الاوليا» و عبدالرّحمن بن حماد در «عوالى» از جابر روايت كرده است كه رسول خدا (ص) فرمودند:

«عيسى بن مريم فرود مى‌آيد؛ آنگاه مهدى- امير ايشان- به او مى‌گويد: بيا با ما نماز بگذار. او پاسخ مى‌دهد كه بعضى شما بر بعضى ديگر، امير است. اين اكرامى است از خدا براى اين امّت.»

اين حديث حسن است. آن را حارث بن اسامه در مسند خود و حافظ ابونعيم در عوالى نيز روايت كرده‌اند. اين روايات دلالت دارد بر اينكه‌