ماهنامه موعود - مؤسسه فرهنگى هنرى موعود عصر - الصفحة ٢٣ - ١١ اكتبر ١٩١٤ ميلادى

١٨٦٧ ميلادى‌

كشيش كليساى انگلستان، مايكل پيجت باكستر، مورّخى پرشور و حرارت بود. او در يكى از اوّلين منتشراتش، پايان دنيا را در سال ١٨٦١- ١٨٦٧ م. پيش‌گويى كرد.[١]

١٨٧٤ ميلادى‌

پايان دنيا بر اساس نظر فرقه گواهان يهوه، اوّلين تاريخ از سلسه پيش‌گويى‌هاى طولانى اين فرقه بود.[٢]

ظهور ثانوى مسيح (ع)، بر اساس پيش‌گويى فرقه تازه تأسيس، «ظهور روز هفتمى‌ها»، گروهى كه از ميلريت‌هاى سابق، شكل گرفته بود.[٣]

١٨٩١ ميلادى‌

جوزف اسميت، مؤسّس «مورمونيزم»، [٤] در سال ١٨٣٥ م.، ظهور ثانوى عيسى را در ٥٦ سال آينده؛ يعنى حوالى ١٨٩١ م. پيش‌گويى كرد.[٥]

١٩٠٠ ميلادى‌

\* پدر پير لاشز، روز رستاخيز را هشت سال پس از بازسازى «معبد اورشليم»؛ يعنى در سال ١٩٠٠ م. پيش‌گويى كرد.[٦]

\* پيروان زاهد برزيلى، آنتونيو كانسل هيرو، منتظر وقوع پايان دنيا در سال ١٩٠٠ م. بودند.[٧]

١٣ نوامبر ١٩٠٠ ميلادى‌

بيش از صد تن از اعضاى فرقه روسى، «برادران و خواهران مرگ سرخ»، كه در اين روز در انتظار فرارسيدن پايان دنيا بودند، ارتكاب به خودكشى كردند.[٨]

١٨ مه ١٩١٠ ميلادى‌

بسيارى از مردم معتقد بودند كه آمدن ستاره دنباله‌دار هالى، حاكى از پايان كار دنياست. برخى مى‌انديشيدند كه گاز سيانيد انتهاى اين ستاره دنباله‌دار، جوّ زمين را مسموم خواهد كرد. در «آلمان» مى‌شد كارت پستالى با اين مضمون خريد: پايان كار دنيا در هجدهم ماه مه. هنرمندان مخالف، از ترس مردم سوء استفاده كرده و قرص‌هاى ستاره‌اى براى مصونيت از شرّ مسموميت يا از اين قبيل چيزها كه خود مى‌گفتند، مى‌فروختند.[٩]

١٩١١ ميلادى‌

چارلز پيازى اسميت، ستاره‌شناس و پيراميدولوژيست‌[١٠] «اسكاتلند»، در قرن نوزدهمم.، از تحقيقات خود نسبت به ابعاد هرم بزرگ گيزا در «مصر»، نتيجه گرفت كه ظهور دوباره عيسى، بين سال‌هاى ١٨٩٢ تا ١٩١١ م. رخ خواهد داد.[١١]

١١ اكتبر ١٩١٤ ميلادى‌

پايان دنيا مطابق پيش‌گويى گواهان يهوه. در حقيقت، آنها جنگ‌