ميزان بارورى از سال ١٣٦٤ ه. ش. به تدريج شروع به كاهش نمود. دولت از سال ١٣٦٧ ه. ش.، سياست‌هاى آشكارى را در جهت تعديل نرخ رشد در پيش گرفت؛ امّا بايد اذعان كرد سياست‌هاى مخفى دولت، از جمله افزايش سطح سواد، توسعه نقاط روستايى و گسترش شبكه‌هاى بهداشتى در كاهش بارورى از نيمه دهه ٦٠ به بعد، تأثير بسزايى داشته است.

از سال ١٣٦٧ ه. ش.، دولت تصميم به تغيير سياست‌هاى تنظيم خانواده گرفت و در نهايت، در سال ١٣٦٨ ه. ش. برنامه‌اى از طرف دولت مطرح شد و در سال ١٣٧٢ ه. ش. به تصويب مجلس رسيد.[٢]

در واقع، از سال ١٣٦٧ ه. ش.، كه زمان شروع مجدّد برنامه‌هاى تنظيم خانواده است، جمعيت به سرعت، روند انتقالى خود را طى مى‌كند تا جايى كه ميزان بارورى كل، از ٥/ ٥ فرزند در اين سال، به ١٧/ ٢ فرزند در سال ١٣٧٩ ه. ش. و ٣/ ١ فرزند در سال ١٣٩٠ ه. ش. رسيده است.[٣]

آغاز پيامدهاى كاهش بى‌رويه زاد و ولد

اكنون پيامد اين موضوع در دهه ٩٠ اين شده است كه ما با افت شديد جمعيت مواجه هستيم و در چند سال آينده، با رشد منفى جمعيت و پير شدن تدريجى جمعيت روبه‌رو خواهيم بود. به هر حال، اين موضوع با توجّه به تأثيرات فرهنگى، اقتصادى، اجتماعى و حتّى سياسى گسترده‌اش، از جمله موضوعاتى است كه بايد به جدّ، مورد بحث انديشمندان قرار گيرد. اين پيامدهاى ناخوشايند، موجب شده است كه نظام اسلامى در اين موضوع تجديد نظر نموده و پيامدهاى منفى سياست كنترل جمعيت را جدّى تلقّى نمايد.

پى‌نوشت‌ها:

[١]. «شاخص‌ها و سياست‌هاى جمعيتى در ايران»، ص ٤.

[٢]. عبّاسى شوازى، ١٣٨٠ ه. ش.

[٣].www .amar .org .ir

[٤].www .iraneslamicnews .com

[٥].www .iraneslaminews .com

[٦].www .iraneslaminews .com

[٧]. عظيمى، ١٣٦٠، ص ٥٢.

[٨]. امير احمدى، ١٣٦٩ ه. ش.

[٩]. فصل‌نامه معرفت فرهنگى اجتماعى، شماره ٩.

[١٠]. عبّاسى شوازى، ١٣٨٠ ه. ش.).

[١١]. ميرزايى، ١٣٧٨ ه. ش.

[١٢]. مركز آمار ايران، سرشمارى‌هاى ٣٥ تا ٧٥.

[١٣]. عبّاسى شوازى، پيتر مك‌دونالد و ديگران، ١٣٨١ ه. ش.

منبع: صالح قاسمى، «جنگ جهانى جمعيت، بررسى توطئه‌هاى استعمارى و سياست‌هاى جمعيتى در ايران و جهان»، صص ٤٦- ٣٦.