حضرت مهدى (عج) مراسم دفن حضرت عيسى (ع) را به‌طور آشكار و در برابر ديدگان مردم برگزار مى‌كند تا ديگر مسيحيان حرف‌هاى گذشته را به زبان نياورند و پيكر او را با پارچه‌اى كه دستباف مادرش، حضرت مريم (س) است، كفن نموده و در كنار قبر حضرت مريم (س) در «قدس»، به خاك مى‌سپارد.

درباره فرود آمدن حضرت عيسى (ع)، با توجّه به گفتار خداوند متعال در قرآن كه مى‌فرمايد:

«هيچيك از اهل كتاب نيست؛ مگر اينكه به او ايمان مى‌آورد»، مى‌توان گفت همه ملل مسيحى و يهودى به او ايمان مى‌آورند و فلسفه عروج به آسمان و طولانى شدن عمر آن حضرت، اين است كه خداوند متعال او را براى ايفاى نقش بزرگ وى در مرحله حسّاس تاريخى كه امام مهدى (عج) ظهور مى‌كند و مسيحيان، بزرگترين قدرت جهانى را تشكيل مى‌دهند- و اين خود بزرگترين مانع رسيدن پرتوى اسلام به ملّت‌هاى جهان و برپايى و حكومت تمدّن الهى مى‌باشد- ذخيره نموده است.[١]

ترمزى در «سنن» از مجمع بن جاريه انصارى و او از رسول اكرم (ص) نقل مى‌كند:

«زاده مريم، دجّال را در جنب دروازه لد مى‌كشد.»[٢]

ظهور عزير (ع) و بازگشت عيسى (ع) و رجعت بهرام در اديان يهودى و مسيحى و زرتشتى با ظهور خاتم اوصياء، حضرت حجّت (عج) تحقّق خواهد پذيرفت.

تفسير پنجاه آيه قرآن و ده‌ها حديث از پيامبر اكرم (ص) و صدها روايت نقل شده از اهل‌بيت (ع) همه با ظهور آن حضرت، صورت تمام به خود مى‌گيرد. بيش از ٦٥٧ حديث درباره امام مهدى موعود (ع) به تواتر نقل شده است.[٣]

از طريق خاصّه و عامّه متواتر است كه حضرت عيسى (ع) در زمان مهدى آل محمّد (ص) از آسمان به زمين خواهد آمد و پشت سر آن حضرت، نماز خواهد كرد و از انصار آن حضرت خواهد بود.[٤]

در كتاب «عقد الدّرر»، باب دهم، در حديثى از ابوهريره نقل شده است كه رسول خدا (ص) فرمودند:

«چگونه خواهيد بود هنگامى‌كه عيسى بن مريم در ميان شما نازل شود و پيشواى شما از ميان خود شما خواهد بود؟!»

در يك حديث ديگر، جريان نزول حضرت عيسى (ع) چنين آمده است:

«عيسى در گردنه‌اى، به نام «افيق» در سرزمين مقدّس فرود مى‌آيد و وارد «بيت المقدّس» مى‌شود؛ در حالى‌كه مردم براى نماز صبح صف كشيده‌اند. پس امام (حضرت مهدى (ع)) عقب مى‌رود؛ ولى عيسى او را جلو مى‌اندازد و خود به او اقتدا كرده، پشت سرش طبق شريعت محمّدى نماز مى‌خواند و مى‌فرمايد: شما از اهل‌بيتى هستيد كه احدى نمى‌تواند بر شما پيشى بگيرد.»[٥]

پس از فتح «بيت‌المقدّس» به دست سپاهيان امام مهدى (عج)، هنگام اقامه نماز صبح، مؤمنان نورى را كه از آسمان مى‌آيد، مشاهده مى‌كنند. عيسى (ع) مى‌آيد و نماز صبح را به امامت حضرت مهدى (عج) به جاى مى‌آورد.

اقتداى عيسى (ع) به حضرت مهدى (عج) در نماز

در مورد اينكه حضرت عيسى (ع) در نماز، به حضرت مهدى (عج) اقتدا مى‌كند، بيست و نه حديث وجود دارد كه ما به برخى از آنها اشاره مى‌كنيم.

در بيان اينكه عيسى بن مريم با آن حضرت نماز مى‌گزارد؛ ابوهريره روايت كرده است كه رسول خدا (ص) فرمودند:

«چه حال مى‌شويد شما، وقتى‌كه عيسى بن مريم در ميان شما فرود آيد؛ در حالى‌كه امام و پيشوا از شماست؟»

صاحب كتاب گفته، اين حديث حسن و صحيح است، اتّفاق بر صحّت آن هست و از جمله احاديث محمّد بن شهاب زهرى است كه بخارى و مسلم آن را در صحيح خود وارد كرده‌اند.

جابر بن عبدالله روايت كرده است كه رسول خدا (ص) فرمودند:

«هميشه طايفه‌اى از امّت من بر سر حق، قتال مى‌كنند و غالب مى‌آيند. آن وقت مى‌آيد عيسى بن مريم. پس بزرگ مردم به وى مى‌گويد: آگاه باشيد كه بعضى از شما بر برخى ديگر امير است!»

ابوهريره گفته است كه اين حديث حسن و صحيح است و آن را مسلم در صحيح خود ايراد نموده. هرچند تأويل حديث اوّل ممكن است، ليكن تأويل اين حديث ممكن نيست؛ زيرا صريح است در اينكه عيسى (ع) نزد اميرالمؤمنين (ع) مى‌آيد و آن امير، در اين روز، مهدى (عج) است.[٦]

محدّثان بزرگ اسلام، طبق روايات متعدّدى كه از پيامبر خدا (ص) نقل شده است، اتّفاق نظر دارند كه به هنگام قيام امام عصر (عج)، حضرت عيسى (ع) از آسمان فرود مى‌آيد و در نماز، به او اقتدا مى‌كند. تعداد اين روايات به اندازه‌اى زياد است كه گروهى آنها را متواتر دانسته‌اند. مقصود از روايات متواتر، رواياتى است كه به اندازه‌اى نقل‌كنندگان آن زياد باشد كه هيچ ترديدى در صحّت و درستى آن باقى نماند.[٧]

برخى از اين روايات، در تفسير «آيه ١٥٩ سوره نساء» آمده است كه قبلًا آن را بيان كرده‌ايم.

در بعضى از روايات آمده است كه او (عيسى‌بن‌مريم) پشت سر امام زمان (عج) نماز مى‌گذارد و هرسال به حجّ خانه خدا مشرّف مى‌شود و مسلمانان به همراهى وى به نبرد با يهود، روم و دجّال مى‌پردازند.

آن بزرگوار مدّت چهل سال زندگى مى‌كند و آنگاه جان مى‌سپارد و مسلمانان وجود مقدّس او را به خاك مى‌سپارند.

مبارزه با سفيانى و دجّال‌

سفيانى دشمن سرسخت و رو در روى حضرت مهدى (عج) مى‌باشد؛ هر چند امام (عج) در حقيقت با نيروهايى كه از سفيانى پشتيبانى مى‌كنند، روبه‌روست.

روايات تصريح كرده است كه خروج سفيانى از رويدادهاى حتمى است. از امام زين‌العابدين (ع) روايت شده است كه فرمود:

«امر قائم از سوى خداوند حتمى است و امر سفيانى نيز از جانب خداوند قطعى مى‌باشد و قائم ظهور نمى‌كند؛ مگر پس از آمدن سفيانى.»