از آنجا كه برخى از هنرمندان مشهور نيز مفتخر به عضويت در اين كلوپ بوده‌اند، مكان‌هاى عمومى كلوپ، همچون كتابخانه، سالن‌هاى رقص، اتاق‌هاى مهمانان، بارها و ... با تابلوهاى گرانبها و اشياى هنرى تزيين شده است. كلوپ حتّى يك موميايى ٢٥٠٠ ساله مصرى را از سال ١٩١٤ م. در اختيار دارد كه نشانه‌اى از علاقه‌مندى اعضاى كلوپ به فرهنگ «مصر» باستان است.

اين موميايى توسط يكى از اعضا به كلوپ اهدا شده است و يقيناً افراد مطّلع و آشنا به مقوله‌هاى ايلوميناتى، ماسونى، شيطان‌پرستى و ... دلايل اين علاقه‌مندى كلوپ بوهميان به فرهنگ مصر باستان را به خوبى مى‌دانند.

تمامى اماكن كلوپ با تابلوها و اشياى هنرى گرانبها تزئين شده است.

اين موميايى با نام بانو ايسيس در يك تابوت شيشه‌اى در ورودى تئاتر بوهميان قرار گرفته است و اعضا هميشه با احترام در برابر آن مى‌ايستند. ناگفته نماند كه فراماسون‌ها بانو ايسيس را خدا، مادر معنوى خود مى‌دانند. در آيين فراماسونرى كه آكنده از نمادها و نمادسازى‌هاست، الهه‌هاى مصر باستان جايگاه ويژه‌اى براى خود دارند. گزارش‌هايى انتشار يافته است كه بيان مى‌كنند مجسّمه آزادى، به عنوان نمادى از بانو ايسيس ساخته شده است.

واضح است كه در كشور آمريكا كه فراماسونرى، صهيونيسم جهانى و آيين‌هاى ضدّ الهى همچون شيطان‌پرستى و كابالا نبض سياست، اقتصاد و رسانه را در دست دارند، كلوپ بوهميان و مراسم و برنامه‌هاى تابستانه آنها نيز با توجّه به نوع اعضاى آن نمى‌تواند از اين گرايش‌ها خالى بوده و صرفاً يك اجتماع تفريحى باشد.

جغد، نماد بيشه بوهم‌

سمبل اين كلوپ جغد است كه از اوّلين سال تأسيس از آن استفاده مى‌شود. به اذعان اعضاى كلوپ، جغد نمادى از حكمت زندگى و هميارى براى آنهاست كه امكان بقاء و مبارزه با نااميدى را براى انسان در دنيا به ياد مى‌آورد. با توجّه به هجم ثروت و قدرتى كه در دست اين جهان‌خواران است، استفاده از جغد، به عنوان نمادى براى مبارزه با نااميدى، منطقى جلوه نمى‌كند. وجود حالت‌هايى از نااميدى در اين انسان نماهايى كه به هر كارى كه خواستار انجامش هستند، مبادرت مى‌كنند؛ دور از ذهن است. پس جغد نمى‌تواند براى اين گروه يك نماد انسانى و والا، همچون مبارزه با نوميدى تلقّى شود.

اين نماد در تمامى مناطق و لوازم كلوپ به كار گرفته شده است و يك مجسّمه سنگى دوازده مترى در كنار درياچه جنگل بوهم نيز به شكل يك جغد ايستاده ساخته شده است. اين تنديس در سال ١٩٢٩ م. ساخته شده تا مراسم مذهبى بوهميان در كنار آن اجرا شود. در زير پاى اين تنديس، محراب سياهى وجود دارد كه جايگاه خاصّى در مراسم دارد. بوهميان اين مجسّمه را بت بزرگ مولوخ مى‌نامند و طىّ‌