ماهنامه موعود - مؤسسه فرهنگى هنرى موعود عصر - الصفحة ١٩ - نتيجه

خانه او باقى بماند و شايد شفا پيدا كند، اين زن كه جزو خانواده بلند پايه اين شهر بود، به وسيله برادران به خانه عابد برده شد.

سرانجام شيطان بر عابد غلبه كرد و او با آن زن ديوانه نزديكى كرد و آبستن شد، آثار حمل ظاهر گشت، راهب چاره‌اى جز اين نديد كه او را بكشد و در خانه خود دفن كند.

برادران زن خواهان جنازه خواهر بودند و او از تحويل جنازه خوددارى مى‌كرد، سرانجام شكايت‌ها به نتيجه رسيد و عابد به گناه خود اعتراف و محكوم به دار آويزى شد، آنگاه كه بالاى چوبه دار قرار گرفت، شيطان در برابر او مجسّم شد و گفت: من اين برنامه را براى تو ريختم، اكنون مى‌خواهم تو را از اين دار نجات دهم، مشروط به اينكه به سخن من گوش كنى.

عابد گفت: چه كنم تا از اين دار خلاص شوم؟

شيطان گفت: بر من سجده كن.

عابد گفت: چگونه سجده كنم؛ در حالى كه من به چوبه دار بسته شده‌ام.

شيطان در پاسخ گفت: اشاره نيز كافى است.

عابد بدبخت در اين لحظه راه شرك را پيش گرفت؛ نه تنها قاتل بود، كافر نيز گشت.

نتيجه‌

وعده حزب نفاق به گروه بنى نضير به سان وعده آن شيطان به عابد بود، هر دو فريب مى‌دهند؛ امّا عمل نمى‌كنند.

بنابراين «مشبّه»، «مشبه به» و «وجه شبه» روشن است و نيازى به تفسير ندارند.

پى‌نوشت‌ها

[١]. سوره حشر (٥٩)، آيات ١٦- ١٧.

[٢]. سوره حشر، آيه ١٢.

[٣]. همان، آيه ١٣.