درباره منزلت و جايگاه آيه سوم سوره طلاق‌ «وَيَرْزُقْهُ مِنْ حَيْثُ لا يَحْتَسِبُ وَ مَنْ يَتَوَكَّلْ عَلَى اللَّهِ فَهُوَ حَسْبُهُ إِنَّ اللَّهَ بالِغُ أَمْرِهِ قَدْ جَعَلَ اللَّهُ لِكُلِّ شَيْ‌ءٍ قَدْراً؛ و از جايى كه حسابش را نمى‌كند، به او روزى مى‌رساند و هر كس بر خدا اعتماد كند، او براى وى بس است، خدا فرمانش را به انجام رسانده است. به راستى خدا براى هر چيزى اندازه‌اى مقرّر كرده است.» با يكى از روحانيان سرشناس «تهران» بحث مى‌كرديم و چون در تأكيد بر قرائت اين آيه به همراه بخشى از آيه دوم همين سوره ترديد وجود داشت، از ايشان خواستيم در سفر امسال حج، از علماى حاضر در اين خصوص، سؤال نمايند.

ايشان پس از بازگشت از سفر، در همين خصوص مى‌گويد:

با فرزند آيت الله موسى شبيرى زنجانى اين مطلب را در ميان گذاشتيم و مطلبى را كه در خصوص ديدار ايشان و شيخ حسنعلى نخودكى مطرح بود، مورد سؤال قرار داديم. ايشان در تماس تلفنى با اين مرجع تقليد اصل ماجرا را جويا شده و به شرح زير بيان مى‌كنند.

مطلب ياد شده در نشريه «زائر» منتشر و در اختيار حجّاج بيت الله الحرام قرار مى‌گيرد و از آنجا كه داراى اهمّيت خاصّى از جهت نمايش اوج عرفان اين شيخ فاضل، صداقت امام خمينى (ره) در كلام و ... مى‌باشد بر آن ديديم تا با انتشار آن در ترويجش قدمى برداشته باشيم.

شرح ماجرا به نقل از فرزند آيت الله شبيرى زنجانى، از زبان پدر بزرگوارشان اين‌گونه نقل مى‌شود كه:

در سفرى كه امام خمينى (ره) و پدرم براى زيارت به «مشهد مقدّس» رفته بودند، امام در صحن «حرم امام رضا (ع)» با سالك الى الله، حاج حسنعلى نخودكى مواجه مى‌شوند. امام امّت (ره) كه در آن زمان، شايد در حدود سى الى چهل سال بيشتر نداشت، وقت را غنيمت مى‌شمارد و به ايشان مى‌گويد: با شما سخنى دارم. حاج حسنعلى نخودكى مى‌گويد:

من در حال انجام اعمال هستم، شما در بقعه حرّ عاملى (ره) بمانيد، من خودم پيش شما مى‌آيم.

بعد از مدّتى حاج حسنعلى مى‌آيد و مى‌گويد چه كار داريد؟

امام (ره) خطاب به ايشان رو به گنبد و بارگاه امام رضا (ع) كرد و گفت:

تو را به اين امام رضا، اگر (علم) كيميا دارى به ما هم بده؟

حاج حسنعلى نخودكى انكار به داشتن علم (كيميا) نكرد؛ بلكه به امام (ره) فرمودند:

اگر ما «كيميا» به شما بدهيم و شما تمام كوه و در و دشت را طلا كرديد، آيا قول مى‌دهيد كه به جا استفاده كنيد و آن را حفظ كنيد و در هر جايى به كار نبريد؟

امام خمينى (ره) كه از همان ايّام جوانى صداقت از وجودشان مى‌باريد، سر به زير انداختند و با تفكّرى به ايشان گفتند:

نه نمى‌توانم چنين قولى به شما بدهم.

حاج حسنعلى نخودكى كه اين را از امام (ره) شنيد، رو به ايشان كرد و فرمود:

حالا كه نمى‌توانيد «كيميا» را حفظ كنيد، من بهتر از كيميا را به شما ياد مى‌دهم و آن اينكه:

بعد از نمازهاى واجب يك بار آية الكرسى را تا «هُوَالْعَلِيُّ الْعَظِيمُ» مى‌خوانى.

و بعد تسبيحات فاطمه زهرا (س) را مى‌گويى.

و بعد سه بار سوره توحيد «قُلْهُوَ اللَّهُ أَحَدٌ» را مى‌خوانى.

و بعد سه بار صلوات مى‌گويى: اللّهمّ صلّ على محمّد و آل محمّد.

و بعد سه بار آيه مباركه: «وَمَنْ يَتَّقِ اللَّهَ يَجْعَلْ لَهُ مَخْرَجاً وَ يَرْزُقْهُ مِنْ حَيْثُ لا يَحْتَسِبُ وَ مَنْ يَتَوَكَّلْ عَلَى اللَّهِ فَهُوَ حَسْبُهُ إِنَّ اللَّهَ بالِغُ أَمْرِهِ قَدْ جَعَلَ اللَّهُ لِكُلِّ شَيْ‌ءٍ قَدْراً»[١] را مى‌خوانى كه اين از كيميا برايت بهتر است.

پى‌نوشت:

[١]. سوره طلاق (٦٥)، آيات ٢ و ٣.