او برنمى‌دارد و تا در عذاب جاودانه دوزخش در نياندازد، آرام نمى‌گيرد؟ آيا نبايد فهميد اين چه موجود عجيبى است كه در عين اينكه همه حواسّش جمع گمراه كردن يكى از ماهاست و در همان ساعتى كه مشغول گمراه كردن اوست، عيناً به همان جور و در همان وقت سرگرم گمراه ساختن همه نوع بنى‌بشر است؟ در عين اينكه از آشكار همه با خبر است، از نهان آنان نيز اطّلاع دارد؛ حتّى از نهفته‌ترين و پوشيده‌ترين افكارى كه در زواياى ذهن و فكر آدمى جا دارد، با خبر است و علاوه بر اينكه با خبر است، مشغول دسيسه در آن و گمراه ساختن صاحب آن نيز هست؟ آيا تعجّب در اين است كه ما چنين بحثى را عنوان كرده‌ايم يا در اين است كه چرا مفسّران تاكنون اسمى از آن نبرده‌اند؟ ...[١]

درباره تعامل ميان انسان و شيطان، گفت‌وگوهاى بسيارى در ميان منابع فرهنگى اقوام و ملل مطرح بوده و از دسيسه و كين‌ورزى اين دشمن مبين داستان‌ها نقل شده است؛ امّا آنچه كه قابل طرح و بررسى است، موضوع فراخوانى و دعوت انسان از ابليس و گشودن دروازه‌هاى مملكت وجودى بر جنود شيطانى است. متأسّفانه در اين باره كمتر سخن به ميان مى‌آيد.

شايان توجّه است كه انسان در سير و سكونش بر زمين، با يك دشمن حقيقى به نام شيطان روبه‌روست.

از همين جا سؤالات بسيارى قابل طرح است، اينكه فلسفه وجودى شيطان چيست؟ مأموريّتى كه بر عهده شيطان نهاده شده، چيست؟ ميان او و انسان چه رابطه‌اى وجود دارد؟ و بالأخره اينكه اين رابطه چگونه برقرار شده و چه پيامدهايى به دنبال خواهد داشت؟

نبايد از نظر دور داشت كه اين دشمن‌ترين دشمن، با تمام قوا سعى در منحرف كردن انسان‌ها، افساد در زمين، از ميان برداشتن مؤمنان و بالأخره مانع‌تراشى بر سر واقعه شريف ظهور كبراى امام مبين دارد و دست آخر، به اذن الله، در وقت معلوم ظهور نيز به مسلخ كشيده خواهد شد. ان‌شاءالله‌

موضوع اوّلين شماره از «موعود» در سال ١٣٩٢ به موضوع فراخوان و ارتباط با شيطان اختصاص داده شده است؛ اگرچه مى‌دانيم در يك شماره به تمامى سؤالات مخاطبان پاسخ داده نمى‌شود و اميد مى‌ورزيم، در حاشيه ساير شماره‌هاى موعود به ساير پرسش‌ها پاسخ داده شود. ان‌شاءالله‌

چونان هميشه، اين اثر را تقديم ساحت مقدّس حضرت صاحب الزّمان، ارواحنا له الفداء مى‌كنيم.

اللهمّ تقبّل منّا

سردبير

فروردين ١٣٩٢

پى‌نوشت:

[١]. طباطبايى، سيّد محمّد حسين، تفسير الميزان، ج ٨، صص ٤٦- ٤٧.