ماهنامه موعود - مؤسسه فرهنگى هنرى موعود عصر - الصفحة ٧٢ - پرسش و پاسخ
رايگان آنها (آنچنان كه درباره نمادX به عنوان بوگير اتومبيل شاهد آن هستيم) يكى از راههاى ترويج اين فرقه است؛ امّا آنچه مسلّم است، شيوع شيطانپرستى در مناطق مرفّهنشين بيشتر است؛ زيرا آنان از روى آگاهى و تعمّد به شيطانپرستى گرايش پيدا مىكنند؛ ولى در مناطق محروم اين گرايش از روى جهل يا صرفاً مدگرايى مىباشد.
چگونه مىتوان با شيطان پرستان بحث كرده و آنان را متقاعد كرد؟
اصولًا شيطان پرستان تمايلى به بحثهاى عقلى، خصوصاً درباره موضوعات و آداب فرقه خود ندارند و بيشتر علاقهمندند كه فقط عقايد خود را در يك برخورد يك سويه، طرح و ديگران را به خود ترغيب نمايند. بنابراين اگر كسى بخواهد با آنان به بحث عقلى بنشيند، جلسه را ترك مىكنند و اين دقيقاً همان دستورى است كه آنتوان لاوى به پيروان خود داده است، كه عقايد خود را به كسى نگوييد؛ مگر آنكه بخواهد بشنود. البتّه اين بدان معنا نيست كه هرگز نمىتوان يك شيطانپرست را از راه غلط باز گرداند و نتوان او را هدايت كرد؛ بلكه از آنجايى كه بسيارى از آنان فقط شيفته ظاهر متفاوت و مرام سطحى شيطانپرستى شدهاند، در مقابل كلام منطقى خاضع بوده و به حقيقت مىپيوندند. مسلّماً بيان زيبايىهاى فطرى اسلام و ناسازگارى شيطانپرستى با روح لطيف انسانى، بيان معضلات و مضرّات فردى و اجتماعى اين فرقه و ... مىتواند فطرت خفته بسيارى را بيدار نمايد.
مگر انسان ذاتاً خداپرست نيست؛ پس چرا به پرستش شيطان رو مىآورد؟
بله. انسان ذاتاً خداپرست آفريده شده است؛ امّا در طول زندگى خود، دچار لغزشهايى مىشود كه او را از مسير اصلى خارج مىكند و از آنجايى كه انسان لذّتجو مىباشد، همين لذّتها اگر از مسير اصلى خارج شود و در مسير غير صحيح و غير اصل خود قرار بگيرد، انسان را از خداوند دور كرده و به شيطان نزديكتر مىكند.
عدّهاى چنان با سرعت از خداوند دور مىشوند كه به پرستش شيطان روى مىآورند. آن زمان است كه ديگر حتّى لذّتها نيز به درد تبديل مىشود و شيطان در دل به جاى خدا مىنشيند.
اگر شيطان از عاقبت كارش آگاه است، چرا توبه نمىكند؟ آيا رفتار شيطان مىتواند از حكمت خدا باشد؟
مسلّماً شيطان از عاقبت كار خود آگاه است؛ امّا توبه نكردن او به دليل روحيهاى است كه دارد. ضرب المثل غلطى در بين ما رواج دارد كه مىگويد: آب كه از سر گذشت، چه يك وجب چه صد وجب.
برخى افراد در ابتدا از روى تكبّر و بعد از روى لجاجت با حق مخالفت مىكنند؛ ولى نهايتاً از اعمال خود پشيمان مىشوند. عدّهاى خود را در مسير نابودى مىبينند و تصوّر مىكنند ديگر راه بازگشتى ندارند. مانند كسى كه خود را در درّهاى عميق پرتاب كرده باشد، او ديگر اميد زنده بودن ندارد. شيطان نيز از اين قاعده مستثنا نيست و اگر اراده مىكرد، مىتوانست باز گردد؛ ولى از توبه سر باز زد.
نكته ديگر اينكه همين عمل شيطان مىتواند يكى از مصاديق حكمت الهى باشد كه خداوند او را وسيله آزمايش بندگان خود در برابر وسوسهها و گناهان قرار داده است؛ چنانكه در برخى روايات اين مفهوم مشهود بوده و به آن اذعان شده است. مانند روايت ملاقات پيامبر اسلام (ص) به همراه حضرت على (ع) با شيطان كه در آن ملاقات، امام على (ع) قصد كشتن شيطان را داشت و پيامبر (ص) ايشان را منع كردند و فرمودند كه «او وسيله آزمايش الهى بندگان تا روز موعود است.»
آيا نمادX از نمادهاى شيطانپرستى است؟
بله. نماد ايكس نماد مشترك فرقه كابالا، فراماسونى و شيطانپرستى است كه با توجّه به ماهيّت اين فرقهها و گروهها، ارتباط آنان در نماد مشتركشان كاملًا مشهود است.