فراخوانى نوع اوّل و عمومى، فراخوانى و شماره‌گيرى اتّفاقى است. ارتباط گيرنده بى‌اطّلاع از مخاطب احتمالى و ارتباط احتمالى از روى ندانم‌كارى، هوس و هر انگيزه ديگرى شماره‌گيرى مى‌كند و به ناگاه صدايى را از پشت خط مى‌شنود كه به او سلام مى‌كند.

از آنجا كه انسان، از شبكه بسيار وسيع، هوشمند، دقيق و منظّم موجود در هستى بى‌خبر است، حركات و سكنات خود را متناسب با آن شبكه، دقيق و حساب شده تنظيم نمى‌كند و اين سرآغاز مصيبت‌ها، بلايا و پيامدهاى سوء در سه ساحت دنيوى، برزخى و آخرتى او مى‌شود؛ چنان‌كه در عصر ما، فضاى پيرامونى آكنده از امواج راديويى است و گيرنده ما در هر كجا امواجى را دريافت و پخش مى‌كند، جهان پيرامون ما، آكنده از هزاران هزار موجود ملكى و ملكوتى ناپيداست كه به رغم آنكه ديده نمى‌شوند، مستعدّ ورود به گيرنده‌هاى ما هستند. هر انسانى، گيرنده‌اى است كه قادر به دريافت امواج و ارتباط با اين موجودات مى‌باشد.

انبياء و اوصياء، از طريق كتب آسمانى، دستورالعمل‌هاى اخلاقى و اوامر و نواهى شرعى، دفترچه بزرگى به انسان‌ها هديه كرده‌اند كه مملوّ از كدها و رمزهاست.

از آنجا كه هر عمل و عكس العمل، شماره‌هايى را نشانه رفته و موجب بروز ارتباطى رحمانى يا شيطانى مى‌شود و در پى آن، نتايجى رحمانى يا شيطانى حاصل مى‌آيد. اين دفترچه رمز مسير و طريق مسدود كردن راه ورود امواج شيطانى را به انسان مى‌آموزد.

شنيدن صداى دل‌نشين مادر يا صداى گوش‌خراش مردى كه به ناگهان در اثر تماس اتّفاقى شما از خواب بيدار شده و بر سر شما نعره مى‌كشد، حاصل ارتباطگيرى شماست و نه گناه تلفن شما.

بسيارى از اعمال ما، بى‌آنكه بخواهيم و بدانيم، زنگ تلفنى را به صدا در آورده و براى ما موجودى و مخاطبى را فرا مى‌خوانند.

چنان‌كه درباره مناسبات و معاملات مختلف عرض كردم. ارتباطگيرى هوشمندانه، نتايج سودمند را سبب مى‌شود و چنان‌كه جهان آكنده از ميليون‌ها و ميلياردها مخاطب ريز و درشت است؛ زشت و زيبا، صالح و ناصالح، ارتباطگيرى اتّفاقى يا نادرست، نتايج اسفبارى را در پى خواهد داشت.

از آنجا كه شناسايى ميلياردها مخاطب و چندين ميليارد نتيجه ناشناخته براى انسان ممكن نيست، خداوند پيشاپيش و از طريق انبياء و اوصياء دفترچه تلفن لازم براى ارتباطگيرى سالم و صالح را فراهم نموده تا مجال كشف منزل مقصود از دست نرود. آن هم در مدّت كوتاه و چند ساله حيات اين جهانى.

حال به پنج عامل مهم در ارتباطگيرى برگرديم.

تمامى اديان، مذاهب و فرق، از اهمّيت «وقت و هنگامه ارتباطگيرى» آگاهى دارند. همواره اوقاتى از روز و ماه و سال هستند كه امكان برقرارى «ارتباطى سريع و مؤثّر» با مخاطبى خاص را ممكن مى‌سازند.

در ادبيات مذهبى مسلمانان، سحرگاهان، هنگام طلوع و غروب خورشيد، هنگام بارش باران، شب‌هاى قدر، هنگام برخاستن بانگ اذان‌