بعد از تسلّط كامل انگليس بر سراسر ميانمار در ١٨٨٦ م. پاى «هندى» ها، از جمله مسلمانان بنگالى جهت اداره كردن مزارع برنج و امور بازرگانى به ميانمار باز شد و در سال ١٩٢١ م. تقريباً بيش از نيم ميليون نفر مسلمان هندى در ميانمار ساكن شده بودند. مهاجرت هندى‌ها، از جمله مسلمانان هندى به ميانمار و متمكّن شدن آنها در اثر كار و كسب و بازرگانى و به دست گرفتن مشاغل عمده تجارى، باعث نارضايتى مردم ميانمار شد، در سال‌هاى ١٩٣٠ و ١٩٣٨ م. اغتشاشات گسترده‌اى عليه مهاجران هندى صورت گرفت. در جنگ جهانى دوم، در خلال خروج نيروهاى انگليسى از ميانمار، ورود سربازان ژاپنى به آن كشور، افراد قوم بودايى «ماگ»، به محلّه‌هاى مسلمان‌نشين در آراكان حمله كردند و هزاران نفر از مسلمانان را غافل‌گيرانه به قتل رساندند. اين اتّفاق موجب درگيرى مسلمانان با بودايى‌ها شد و منشأ اختلافات دامنه‌دار بين دو قوم بودايى «ماگ» و «روهين‌گياى مسلمان» در استان آراكان گرديد.

بعد از استقرار «ژاپنى» ها در آراكان، مسلمانان آن منطقه عليه «ژاپنى» ها وارد عمل شده و با انگليس همكارى‌كردند. انگليس نيز در قبال اين همكارى با انتشار بيانيه‌اى منطقه مزبور را يك منطقه خودمختار مسلمان‌نشين اعلام كرد؛ حتّى مسلمانان آراكان از محمّدعلى جناح، رهبر مسلمانان هند، خواسته بودند كه آراكان را نيز به عنوان قسمتى از پاكستان بپذيرد. اين پيشينه سبب شد كه دولت مستقلّ ميانمار، پس از آنكه در سال ١٩٤٨ م. به قدرت رسيد، از خود مختارى مسلمانان نگران شده و محدوديت‌هاى ويژه‌اى براى آنان اعمال نمايد. اين امر موجب سردى روابط پاكستان و ميانمار گرديده و نيز بر سر مسئله مسلمانان به تيرگى گراييد. دولت ميانمار از سال ١٩٦١ م. آيين بودايى را مذهب رسمى كشور اعلام كرد.

دولت ژنرال «نوين» پس از سر كار آمدن در سال ١٩٦٢ م. رفتن مسلمانان به حج را ممنوع اعلام كرد. اين ممنوعيت تا سال ١٩٨٠ م. كه به هفتاد نفر از مسلمانان اجازه داده شد، به «مكّه» مشرّف شوند، ادامه داشت. از اين سال به بعد عدّه‌اى از مسلمانان نيز جهت شركت دركنفرانس هاى مختلف اسلامى اعزام شدند.

به رغم اين وضعيت، فشار بر مسلمانان متوقّف نشد و اين امر باعث گرديد تا بيش از نيم ميليون مسلمان ميانمارى به كشورهاى بنگلادش، هند، پاكستان، «مالزى»، «تايلند»، «سنگاپور»، «امارات متّحده عربى»، عربستان وممالك ديگر مهاجرت نمايند.

در سال ١٩٧٨ م. ادامه اين سياست‌ها باعث شد تا بيش از سيصد هزار نفر از مسلمانان منطقه آراكان به بنگلادش مهاجرت نمايند و چون اين مسئله تبليغات وسيعى را در سراسر جهان به دنبال داشت، دولت ميانمار با دولت بنگلادش وارد مذاكره شد و با امضاى موافقت‌نامه‌اى اسكان مجدّد پناهندگان مسلمان ميانمارى و همچنين پيمان مرزى توسط دو كشور، مسئله پناهندگان فيصله پيدا كرد و