ماهنامه موعود - مؤسسه فرهنگى هنرى موعود عصر - الصفحة ٩١ - كثرت آيات و روايات در باب مهدويت در كتب فريقين (شيعه و سنّى)

الارْضُ بِاهْلِهَا وَ بِيُمْنِهِ رُزِقَ الْوَرى وَ بِوُجوُدِهِ ثَبَتَتِ الْأَرْضُ وَ السّمَاء؛ اگر حجّت بر روى زمين نباشد، زمين مردم را به كام خود فرو مى‌كشد و به واسطه اوست كه ديگران روزى داده مى‌شوند و به خاطر وجود اوست كه زمين و آسمان برجا ايستاده‌اند».

حال بحث درباره غيبت پيش مى‌آيد.

عبدالله هاشم از امام صادق (ع) درباره علّت غيبت سؤال كرد و پس از اينكه امام (ع) فرمودند: «كسى از علّت غيبت آگاه نيست»، عبدالله هاشم پرسيد: حكمت آن چيست؟ و امام (ع) در پاسخ به او گفتند: «انّ هذا الأمر امر من امر الله سرّ من سرّ الله غيب من غيب الله؛[١] غيبت از اسرار الهى است و از اموراتى است كه به حكمت خداوند عزّوجلّ ارتباط دارد.»

وى با بيان اينكه آشكار شدن سرّ غيبت موكول به ظهور حضرت قائم آل محمّد (ع) است. شايد بخشى از اين سرّ به اين امر برگردد كه جان آخرين ولى خدا از خطرات حكّام جائر در امان باشد؛ زيرا فلسفه وجود امام (ع) قيام عليه ظلم است و در صورت ظاهر بودن و شناسايى شدن، ايشان از سوى حكومت‌هاى ظلم، بى‌شك مورد سوء قصد قرار مى‌گيرند و همچون ساير ائمه (ع) كه توسط چنين حاكمانى به قتل رسيدند، ايشان را نيز به قتل مى‌رسانند.

پى‌نوشت‌ها:

[١]. شيخ صدوق، كمال الدّين و تمام النّعمه، ج ٢، ص ٤٠٩.

[٢]. صحيح ترمذى، ج ٥، صص ٦٦٢- ٦٦٣؛ مستدرك حاكم، ج ٣، ص ١٠٩.

[٣]. كمال الدّين و تمام النّعمه، ج ١، ص ٢٨٧.

منبع: شيعه‌نيوز