ماهنامه موعود - مؤسسه فرهنگى هنرى موعود عصر - الصفحة ٥٤ - چشم انداز قيام حضرت مهدى (ع) در سرزمين شامات
چشمانداز قيام حضرت مهدى (ع) در سرزمين شامات
نذير الحسنى
سلسله وقايع و فتنههايى كه جغرافياى جهان اسلام را در مىنوردد، دل را مىآزارد. ديدار آن همه فاجعه خونين، ظلمهاى رفته بر زنان و مردان پير و جوان و ناجوانمردىهايى كه گاه رنگ دين و مذهب به خود مىگيرد، در حالى كه با هيچ يك از اصول اعتقادى و مرام انبياء و اولياى الهى مطابقت ندارد. با اين همه، با چشمى ديگر بايد به جهان و آنچه بر سر ساكنان مستضعف جهان مىآيد، نگريست.
فتنهها، سنگدلىها، قحطى و جنگ و ناامنى، همگى محصول عمل انسانند. محصول خودكامگى و تماميت خواهى؛ امّا اين همه نيز اجلى محتوم و وقتى و فرصتى معين دارد، از ميان گرداب شبهاى تاريك و هولناك و از ژرفاى فتنهها، مىرسد مردى كه زنجير غلامان بشكند. آن هنگام كه فرمان ظهور از سوى حضرت حق صادر شود، در فرصتى كوتاه امام (ع) و مردان لشكر شكن همراهش چونان صاعقه بر ستمگران يورش مىآورند. به استناد روايات، از استقرار سفيانى ملعون كه خود از نشانههاى حتمى ظهور امام (ع) است تا ظهور كبرى، بيشتر از نه ماه فاصله نخواهد بود. امام، حجاز و عراق را به سرعت طى مىكنند و فتنهها را فرو مىنشانند.
ايشان ستمگران متجاوز را با همراهى مردان مرد، از قبيله مستضعفان دفع مىكنند و پيش مىآيند.
پس از اينكه اوضاع سياسى در سه منطقه «ايران»، «عراق» و «حجاز» آرام مىشود و همه فرمانبردار امام مهدى (ع) مىشوند و امام (ع) «كوفه» را به عنوان پايتخت خويش براى حركت به سوى بقيه نقاط جهان برمىگزيند، باقىماندههاى شكست خورده سپاه سفيانى در سرزمين «شام» تجمّع مىكنند؛ البتّه در اين كار، دست قدرتهاى بزرگ در كار است و آنها در پشت پردهاند، قدرتهايى كه به دليل