قرار مى‌گرفتند كه شمار زيادى از آنان قتل عام شدند. بنابراين اين خانواده‌ها براى در امان ماندن از حملات شبانه ارتش موسوم به «آزادى‌بخش سوريه» به رهبرى سرهنگ رياض‌الاسعد و سلفى‌ها، به منطقه الحوله مهاجرت كردند.

از آنجايى كه علويان و شيعيان به لحاظ اعتقادى به نظام حاكم سوريه، به ويژه خانواده بشار اسد نزديك هستند، بنابراين در طول ١٥ ماه گذشته هيچ‌گاه در تظاهرات ضدّ دولتى شركت نكرده‌اند. با اينكه اين دو طيف مذهبى هرگز از امتيازات ويژه‌اى در دوران حاكميت مرحوم حافظ اسد و بشار اسد برخوردار نبوده‌اند؛ امّا سلفى‌ها و وهّابى‌هاى سوريه كه عمدتاً در شهرهاى حمص، ادلب و حماء ساكن هستند، نسبت به اتباع اين دو طايفه، كينه شديدى دارند.

در سال ١٩٨١ م. زمانى كه «اخوان المسلمين سوريه» در دوران حاكميت مرحوم حافظ اسد در شهرهاى حمص و حماء دست به شورش زدند، ابتدا به ترور شخصيت‌هاى علوى شاغل در دستگاه‌هاى دولتى پرداختند؛ امّا از آنجايى كه شرايط در آن زمان كاملًا دو قطبى بود، بنابراين مر حوم حافظ اسد، رئيس جمهورى وقت سوريه، سلفى‌هاى اخوان‌المسلمين را به شدّت سركوب كرد، بنابراين كينه سلفى‌ها و وهّابى‌هاى سوريه نسبت به شيعيان و علوى‌ها، سابقه ٣٠ ساله دارد و امروز اين سلفى‌ها با كمك مالى و لجستيكى عربستان و قطر تلاش مى‌كنند تا از دولت علوى بشار اسد انتقام بگيرند.

از سوى ديگر، آمريكا و غرب در شبيه‌سازى حوادث تاريخى صدر اسلام، مهارت فوق‌العادّه‌اى دارند و اكنون درصدد ايجاد تقابل ميان شيعيان و سنّى‌ها هستند؛ همچنان كه اين وقايع نيز در دوران حاكميت ننگين معاوية بن ابى سفيان بر شامات وجود داشت. با آغاز درگيرى‌هاى داخلى سوريه با اينكه ١٨ طايفه مختلف در سوريه وجود دارد؛ امّا سلفى‌هاى مزدور به تحريك عربستان سعودى و قطر، تهاجمات خود را متوجّه شيعيان و علويان كرده‌اند. سلفى‌ها هيچ‌گاه ساير طوايف موجود در سوريه، مانند «شيطان‌پرستان»، «يزيدى‌ها»، «درزى‌ها» و «مسيحيان» را مورد تهاجم قرار نمى‌دهند و تنها به شيعيان و علويان حمله مى‌كنند. هدف اين است كه تا از رهگذر حمله به شيعيان و علويان پاى ساير كشورهاى منطقه، مانند ايران، عراق، لبنان و تركيه را به يك جنگ مذهبى منطقه‌اى بكشانند. درگيرى‌هاى اخير ميان علويان و سلفى‌هاى دو منطقه «جبل محسن» و «حى التبانه» در شهر «طرابلس لبنان» در چارچوب اين طرح شوم قرار دارد. حمله به «ديوان وقف شيعيان» در عراق و طرح موضوع استيضاح دولت نورى مالكى نيز بخشى از سناريوى بالكانيزه كردن خاورميانه تلقّى مى‌شود. هر چند هنوز پازل‌هاى مربوط به اين طرح كاملًا مشخص نشده؛ امّا به نظر مى‌رسد حوادث آينده سوريه، منطقه را به سمت يك جنگ مذهبى كاملًا هدفمند هدايت خواهد كرد.

طرح آينده آمريكا، غرب، عربستان و قطر، تشويق سلفى‌ها به ترور شخصيت‌هاى شيعه و علوى بلندپايه و تأثيرگذار سوريه است تا از اين رهگذر، تقابل ميان شيعيان و سنّى‌ها تشديد شود. هدف از اجراى اين طرح اين است كه آمريكا و غرب به بهانه مهار اين جنگ طايفه‌اى كه قطعاًبه لبنان و عراق نيز سرايت خواهد كرد؛ با استفاده از نيروى نظامى وارد سوريه شوند.

در چنين فضايى، زمينه سرنگونى دولت سوريه فراهم خواهد شد و سرانجام حزب‌الله لبنان نيز با كمك نيروهاى ضدّ مقاومت لبنان مورد تهاجم قرار خواهد گرفت. در نهايت آنچه كه براى آمريكا، غرب و عربستان مهم است، قطع محور تهران- دمشق- بيروت، حذف حزب‌الله از عرصه‌هاى امنيتى و نظامى لبنان و فراهم ساختن يك محيط پيرامونى كاملًا امن براى رژيم صهيونيستى خواهد بود. بنابراين اوضاع سوريه در آينده، شاهد تنش‌هاى بيشترى خواهد بود و حمله سلفى‌ها به علويان و شيعيان سوريه تشديد خواهد شد.

با توجّه به اينكه اخيراً روسيه موضع خود را نسبت به بشار اسد، رئيس جمهورى سوريه تغيير داده، به نظر مى‌رسد كه روس‌ها در آينده پشت بشار اسد را خالى خواهند كرد. تشديد فشار نظامى، سياسى، رسانه‌اى و تلاش براى به شكست كشاندن طرح ٦ مادّه‌اى‌

كوفى عنان فرستاده دبير كلّ «سازمان ملل» به سوريه، تشديد عمليات انتحارى و ترور شخصيت‌هاى بلندپايه سوريه، بخشى از سناريويى است كه قرار است در آينده نزديك در اين كشور عملياتى شود.