اين قصرها از آن كيست؟ و قصّه آنها چيست؟» جبرئيل گفت: اين قصرها و آنچه در آن است و چندين برابر آن، مخصوص شيعيان برادرت و جانشين تو، پس از تو بر امّت على است و ايشان را در آخرالزّمان به نامى كه ديگران را آزار دهد، بخوانند. آنها را رافضه (واگذارندگان) خوانند، در صورتى كه اين نام براى آنان زينت است؛ زيرا ايشان باطل را واگذارده و به حق چنگ زده‌اند و سواد اعظم اينانند و اينها مخصوص شيعيان فرزندت حسن، پس از اوست و براى شيعيان برادرش حسين، پس از اوست و براى شيعيان فرزندش على بن الحسين بعد از اوست و براى شيعيان فرزندش محمّد بن على پس از اوست و مخصوص شيعيان فرزندش جعفر بن محمّد پس از اوست و براى شيعيان فرزندش على بن الحسين بعد از اوست و براى شيعيان فرزندش محمّد بن على بعد از او و براى شيعيان فرزندش حسن بن على پس از او و براى شيعيان فرزندش محمّد المهدى پس از اوست. اى محمّد! اينان امامان پس از تو نشانه‌هاى هدايت و چراغ‌هاى روشن در تاريكى‌ها هستند، شيعيانشان تمامى فرزندان تو هستند و دوست‌داران آنها پيروان حق و دوستان خدا و رسولند كه باطل را واگذارده و از آن دورى كرده‌اند و آهنگ حق نموده و از آن پيروى كرده‌اند، آنها را در زمان زندگى‌شان دوست داشته و پس از مرگشان زيارت كنند، درصدد يارى آنهايند و به دوستى آنها اعتماد كنند، رحمت خدا بر ايشان باد؛ زيرا او آمرزنده و مهربان است.»

شدّت اين فتنه را از آنجا مى‌توان دريافت كه ايشان مى‌فرمايند:

«... اگر كسى را با ده طناب در جبهه حق بسته باشند، باز او را به باطل مى‌كشانند و به عكس.»[١]

سختى اين فتنه‌ها براى مؤمنان نيز از اين روايت قابل درك است كه ايشان از رسول خدا (ص) نقل نمودند كه فرمود:

«زمانى بر مردم مى‌آيد كه دل مؤمن در نهادش آب مى‌شود، همان طور كه سرب در آتش آب مى‌شود و نيست سبب آن، مگر اينكه فتنه‌ها و بدعت‌هايى را كه در دين آنها ظاهر گشته مشاهده مى‌كند و توانايى تغيير و بر طرف ساختن آنها را ندارد.»[٢]

در جاى ديگر از حضرتش نقل شده كه: «مؤمنان آخرالزّمان از كنيزان پست‌تر شمرده خواهند شد.»[٣]

آثار بروز فتنه‌ها در جامعه‌

هر چند فتنه‌ها سختى‌ها و تلخى‌هاى خاصّ خود را به دنبال مى‌آورد؛ ليكن شيرينى‌هايى در پى آن نصيب مؤمن مى‌شود كه شايد از هيچ راه ديگرى تحصيل آنها براى مؤمن ممكن نباشد:

- از فتنه‌هاى آخرالزّمان كراهت نداشته باشيد كه منافقان را نابود مى‌كنند.[٤]

- در ضمن وصاياى رسول خدا (ص) به اميرمؤمنان (ع) آمده است: «اى على! شگفت‌آورترين مردم از نظر ايمان و بزرگ‌ترين آنان از نظر يقين، مردمانى باشند كه در آخرالزّمان پيامبرى نديدند و امام هم از نظرشان پنهان شده، پس به همان سياهى و سفيدى كتاب ايمان آورده‌اند.»[٥]

- امام صادق (ع) كه فرمود:

«پس از آنكه عثمان كشته شد و با اميرالمؤمنين (ع) بيعت شد، آن حضرت بر فراز منبر تشريف برد و خطبه‌اى خواند كه امام صادق (ع) آن خطبه را بيان فرمودند. حضرت امير (ع) در آن خطبه مى‌فرمايد: «هان كه گرفتارى شما به گرفتارى همان روز كه خداوند پيغمبرش را برانگيخت، بازگشت نموده است. سوگند به آنكه او را به حق برانگيخت، حتماً بايد گرفتار وسوسه شويد و غربال گرديد تا آنكه زيرورو شويد و بالا و پايين گرديد و حتماً بايد افرادى كه كوتاه آمده‌اند، پيشى گيرند و آنانى كه پيشى گرفته‌اند، كوتاه بيايند. به خدا قسم هيچ نشانه‌اى را پنهان نكرده‌ام و هيچ دروغى نگفته‌ام و مرا از اين مقام و چنين روز آگاهى بود.»[٦]

مسلّماً هر آزمونى كه سخت‌تر باشد، بسيارى نمى‌توانند در آن قبول شوند، در عين آنكه آن عدّه‌اى كه توفيق و پيروزى مى‌يابند، تعدادى اندك بوده و جايگاهى رفيع خواهند داشت.

پى‌نوشت‌ها:

[١]. تهذيب اللغة، ج ١٤، ص ٢٩٦؛ مقاييس اللغة، ج ٤، ص ٤٧٢.

[٢]. النهاية، ج ٣، ص ٤١٠.

[٣]. سوره عنكبوت (٢٩)، آيه ٢.

[٤]. سوره مائده (٥)، آيه ٤٩.

[٥]. سوره بقره (٢)، آيه ١٩٣.

[٦]. سوره حديد (٥٧)، آيه ١٤.

[٧]. سوره انفال (٨)، آيه ٧٣.

[٨]. سوره مائده (٥)، آيه ٤١.

[٩]. سوره نساء (٤)، آيه ١٠١.

[١٠]. سوره توبه (٩)، آيه ٤٧.

[١١]. روضه كافى، ص ٥٨.

[١٢]. تفسير عياشى، ج ١، ص ٣.

[١٣]. بحارالانوار، ج ٢٤، ص ١٤٦.

[١٤]. بحارالانوار، ج ٢٨، ص ١٠.

[١٥]. الصّراط المستقيم، ج ٢، ص ١٥٣.

[١٦]. امالى طوسى، ج ٢، ص ١٣٢.

[١٧]. فتن ابن حماد، ص ١٢٣.

[١٨]. كنز العمّال، ج ١١، ص ١٨٩.

[١٩]. من لا يحضره الفقيه، ج ٤، ص ٣٦٦.

[٢٠]. الغيبة نعمانى، ص ٢٠١.