ماهنامه موعود - مؤسسه فرهنگى هنرى موعود عصر - الصفحة ٥٣ - جايگاه نجران

آل‌عبا (ع)، بزرگ هيئت اعزامى نجران گفت:

اى گروه نصارا من چهره‌هايى را مى‌بينم كه اگر به سوى پروردگار توجّه كنند و از خدا بخواهند كه كوهى را از زمين بركند، حتماً آن را مى‌كند.

هرگز با اينها مباهله نكنيد كه هلاك مى‌شويد و يك تن نصرانى تا روز قيامت در روى زمين نمى‌ماند، پس تن به جزيه بدهيد و برگرديد.

پس جزيه را پذيرفتند و مدينه را به قصد نجران ترك كردند.

پيامبر اكرم (ص) فرمود: «سوگند به خدايى كه جان محمّد در دست قدرت اوست، اگر اينها مباهله مى‌كردند خداوند اينها را به خوك و بوزينه مسخ مى‌كرد و بر همه صحرا آتش مى‌باريد و همه اهل نجران را از روى زمين برمى‌داشت.»[١]

در حديث بالا و ده‌ها حديث ديگر به صراحت آمده است كه منظور از آن چهره‌هاى نورانى وجود مقدّس پيامبر اكرم (ص) اميرمؤمنان (ع)، امام حسن (ع)، امام حسين (ع) و حضرت فاطمه (س) بودند.

پى‌نوشت‌ها:

منبع: روى دست آسمان، صص ١٨٩ ١٨٣.

[١]. ابن فارس، معجم مقاييس اللغه، ج ١، ص ٣١١.

[٢]. ابن منظور، لسان العرب، ج ١، ص ٥٢٢.

[٣]. خليل، كتاب العين، مادّه: بهل.

[٤]. ابن اثير، نهايه، ج ١، ص ١٦٧.

[٥]. راغب اصفهانى، مفردات، ص ٦٣.

[٦]. «فَمَنْحَاجَّكَ فِيهِ مِنْ بَعْدِ ما جاءَكَ مِنَ الْعِلْمِ فَقُلْ تَعالَوْا نَدْعُ أَبْناءَنا وَ أَبْناءَكُمْ وَ نِساءَنا وَ نِساءَكُمْ وَ أَنْفُسَنا وَ أَنْفُسَكُمْ ثُمَّ نَبْتَهِلْ فَنَجْعَلْ لَعْنَتَ اللَّهِ عَلَى الْكاذِبِينَ.»

[٧]. ياقوت، معجم البلدان، ج ٥، ص ٢٦٨.

[٨]. سوره بروج (٨٥)، آيه ٤.

[٩]. طبرسى، مجمع البيان، ج ١٠، ص ٧٠٧.

[١٠]. ابونعيم، دلائل النبوّه، ج ١، ص ١٦٥، ح ١٠٠.

[١١]. همان، ج ٢، ص ٥٣٣، ح ٤٦١.

[١٢]. ابن اسحاق، السّيره، ص ٢١٨.

[١٣]. يعقوبى، تاريخ، ج ٢، ص ٥٦.

[١٤]. ابن كثير، التفسير، ج ١، ص ٣٢٤.

[١٥]. ابن كثير، البداية و النهاية، ج ٥، ص ٥٦.

[١٦]. ابن هشام، السّيرة النبوّية، ج ٣، ص ١١٣.

[١٧]. همان، ص ١٢٥.

[١٨]. ابن صباغ مالكى، الفصول المهمّه، ص ٢٥.