غدير در آثار اسلامى ما به «عيد الله الاكبر»، «يوم العهد المعهود» و «يوم الميثاق المأخوذ» تعبير شده است. اين تعبيرات كه نشان دهنده تأكيد و اهتمامى خاص به اين روز شريف است، خصوصيّتش در مسئله ولايت است. آن عاملى كه در اسلام ضامن اجراى احكام است، حكومت اسلامى و حاكميّت احكام قرآن است و الّا اگر آحاد مردم، ايمان و عقيده و عمل شخصى داشته باشند؛ ليكن حاكميّت چه در مرحله قانون‌گذارى و چه در مرحله اجرا در دست ديگران باشد، تحقّق اسلام در آن جامعه، به انصاف آن ديگران بستگى دارد. اگر آنها افراد بى‌انصافى بودند، مسلمانان همان وضعى را پيدا مى‌كنند كه شما امروز در «كوزوو»، ديروز در «بوسنى و هرزگوين»، ديروز و امروز در «فلسطين» و در جاهاى ديگر شاهدش بوده‌ايد و هستيد ما هم در ايران مسلمان عريق‌[١] و عميق خودمان، سال‌هاى متمادى همين را مشاهده مى‌كرديم امّا چنانچه حكّام، قدرى با انصاف باشند، اجازه خواهند داد كه اين مسلمانان به قدر دايره خانه خودشان يا حدّاكثر ارتباطات محلّه‌اى چيزهايى از اسلام را رعايت كنند؛ ولى اسلام نخواهد بود!

١٦/ ٠١/ ١٣٧٨

نبايد طرح مسئله غدير به جدايى مسلمان‌ها بيانجامد

مرحوم آقاى مطهّرى (ره) مقاله‌اى به نام «الغدير و وحدت اسلامى» دارد؛ ايشان در آن، اين مسئله را تبيين مى‌كند كه طرح مسئله غدير، چطور مى‌تواند وسيله‌اى باشد، براى نزديك كردن دل‌هاى مسلمان‌ها به همديگر. مرحوم علّامه امينى هم عقيده شيعه را در «الغدير» اثبات كرده است؛ امّا كتاب، بيان، لحن، سليقه و شيوه برخورد او با مسئله، طورى است كه همه مسلمانان را جذب مى‌كند.

شما تقريظهايى را كه مسلمانان «مصر»، «شام» و ديگر نقاط دنيا بر كتاب ايشان نوشته‌اند، ببينيد! ما بايد توجّه داشته باشيم كه نوع طرح مسئله، طورى نباشد كه به جدايى مسلمان‌ها بيانجامد؛ اين خيلى مهم است. الآن جمعيّت انبوهى از مسلمانان دنيا به مكتب و مذهب ما معتقدند و در دنيا هم آبرومندند. هم جمهورى اسلامى در ايران و هم شيعيان در هر نقطه‌اى كه هستند، مردم آبرومندى هستند و در «عراق»، «لبنان» و جاهاى ديگر، مسلمان‌ها به وجود اينها افتخار مى‌كنند. بنابراين بايد مراقب باشيم كه مسئله را طورى طرح كنيم كه هم‌عقيده‌هاى خودمان ناراحت نشوند؛ البتّه بايد عقيده خودمان را بيان و آن را تثبيت كنيم؛ امّا اشتباهات و خطاها را هم برطرف كنيم.

١٤/ ٠٩/ ١٣٨٤

عيد غدير، سنّت ملّى ماست‌

عيد غدير هم سنّت ملّى ماست؛ چون ملّت ما داراى اين عقيده و اين محتوا و اين هويّت در ذهن خودش هست. يكى از كارهاى دشمنان اين است كه ملّت‌ها را از هويّت خالى كنند. البتّه اين قضيه، داستان مفصّلى است و با دو كلمه، نه مى‌شود ابعادش را نشان داد و نه مى‌شود خطرش را آن‌چنان كه هست، گوشزد كرد. شما در محيط دانشجويى با اين سياست كلّى كه شناخته و ناشناخته و پيدا و پنهان وجود دارد، بايد مبارزه كنيد و مبانى ارزشى را مبانى‌اى كه حقيقتاً تشكيل‌دهنده هويّت ملّت ايران است و مى‌تواند آنها را پيش ببرد و صاحب همه چيز كند حفظ كنيد.

٠٨/ ٠٢/ ١٣٨٢