ماهنامه موعود
(١)
شماره يكصد و بيست و هشتم- يكصد و بيست و نهم
٢ ص
(٢)
فهرست
٢ ص
(٣)
ولايت
٤ ص
(٤)
ولايت غير الهى
٦ ص
(٥)
مراتب ولايت
٦ ص
(٦)
عيدالله اكبر
١٢ ص
(٧)
عيد الله الاكبر!
١٣ ص
(٨)
نبايد طرح مسئله غدير به جدايى مسلمان ها بيانجامد
١٣ ص
(٩)
عيد غدير، سنّت ملّى ماست
١٣ ص
(١٠)
اوج مطلوب همه رسالت ها
١٤ ص
(١١)
بشريّت، حكومت پنج ساله اميرالمؤمنين (ع) را هرگز فراموش نخواهد كرد
١٤ ص
(١٢)
كتاب الغدير
١٤ ص
(١٣)
او، عادل ترين شما در بين مردم است!
١٥ ص
(١٤)
غدير و انقلاب اسلامى ايران
١٥ ص
(١٥)
فعّاليت هاى اميرالمؤمنين (ع) پيش از حكومت
١٦ ص
(١٦)
غدير، بزرگ ترين عيد اسلامى
٢٢ ص
(١٧)
اعتراف خليفه!
٢٦ ص
(١٨)
ما خدا و اهل بيت (ع)
٢٨ ص
(١٩)
گلستانه
٣٠ ص
(٢٠)
دست خدا
٣٠ ص
(٢١)
امير در ميخانه
٣٠ ص
(٢٢)
خانه على (ع)
٣٠ ص
(٢٣)
عيد است ساقيا !
٣١ ص
(٢٤)
ترازوى عدل
٣١ ص
(٢٥)
اى راز سر به مهر
٣٢ ص
(٢٦)
با ذكر ياعلى
٣٢ ص
(٢٧)
مدحت على (ع)
٣٢ ص
(٢٨)
خم غدير
٣٣ ص
(٢٩)
معرفت به نورانيت
٣٤ ص
(٣٠)
ولايت، قطب قرآن است
٤٢ ص
(٣١)
مرتبه آل محمّد (ص)
٤٦ ص
(٣٢)
مباهله سند برگزيدگى
٥١ ص
(٣٣)
واژه مباهله
٥١ ص
(٣٤)
آيه مباهله
٥١ ص
(٣٥)
جايگاه نجران
٥١ ص
(٣٦)
روايتى از مباهله
٥٤ ص
(٣٧)
امام، طبيب انسانيت است!
٥٥ ص
(٣٨)
ولايت مولا
٦٠ ص
(٣٩)
بهترين خواسته!
٦٦ ص
(٤٠)
على (ع) در نگاه اهل سنّت
٦٨ ص
(٤١)
الف) فضايل اميرمؤمنان (ع) در صحيحين
٦٨ ص
(٤٢)
اسبان پيشانى سفيد
٧٢ ص
(٤٣)
سرّ دلبران از حديث ديگران
٧٤ ص
(٤٤)
اميرمؤمنان (ع) در حديث ديگران- جبران خليل جبران
٧٥ ص
(٤٥)
اميرمؤمنان (ع) در حديث ديگران- ميخائيل نعيمه
٧٥ ص
(٤٦)
اميرمؤمنان در حديث ديگران- دكتر بولس سلامه، اديب و حقوقدان
٧٦ ص
(٤٧)
كشيش دبير اوّل سفارت انگليس در بغداد
٧٧ ص
(٤٨)
اعجاز عددى امامان (ع)
٧٨ ص
(٤٩)
اعجاز قرآن كريم
٧٨ ص
(٥٠)
اعجاز عددى قرآن و امامان (ع)
٧٩ ص
(٥١)
چه كسى راز عدد 12 را مى داند؟
٨١ ص
(٥٢)
تأسيس شيعه
٨٢ ص
(٥٣)
تدابير پيامبر (ص) براى خلافت امام على (ع)
٨٤ ص
(٥٤)
آمادگى تربيتى
٨٤ ص
(٥٥)
تصريح بر ولايت و امامت
٨٧ ص
(٥٦)
تدابير عملى
٨٧ ص
(٥٧)
1 بلند كردن دست امام على (ع) در روز غدير خم
٨٧ ص
(٥٨)
2 فرستادن لشكر اسامه
٨٨ ص
(٥٩)
3 دعوت به نوشتن وصيّت
٨٩ ص
(٦٠)
چرا عمر از نوشتن نامه جلوگيرى كرد؟
٩٠ ص
(٦١)
يعسوب الدّين
٩٢ ص
(٦٢)
كَرم امام رضا (ع)
٩٥ ص
(٦٣)
سنّت وصايت، سنّت عموم انبياء است
٩٦ ص
(٦٤)
فضائل عترت در حديث ثقلين
٩٩ ص
(٦٥)
جام جهان بين!
١٠٢ ص
(٦٦)
پيش گويى هاى اميرمؤمنان (ع)
١٠٢ ص
(٦٧)
مقدّمه
١٠٣ ص
(٦٨)
انواع پيش گويى هاى علوى
١٠٣ ص
(٦٩)
1 پيش گويى هاى محقّق شده در دوره حضرت على (ع)
١٠٣ ص
(٧٠)
2 پيش گويى هاى محقّق شده پس از شهادت امام على (ع)
١٠٤ ص
(٧١)
3 پيش گويى ها درباره آخرالزّمان و آستانه ظهور و
١٠٤ ص
(٧٢)
علم غيب نزد ائمّه (ع)
١٠٦ ص
(٧٣)
علم جفر
١٠٨ ص
(٧٤)
بيان اجمالى معناى جفر
١٠٩ ص
(٧٥)
جايگاه جفر نزد اهل بيت (ع)
١٠٩ ص
(٧٦)
جفر؛ يك كتاب امنيّتى
١٠٩ ص
(٧٧)
جامعيّت محتواى كتب موجود در جفر
١٠٩ ص
(٧٨)
جفر يا دستورالعمل حكومتى
١٠٩ ص
(٧٩)
توضيح درباره محتواى هر يك از كتب موجود در جفر
١١٠ ص
(٨٠)
جفر سند حقّانيت خلافت امام حسن (ع) در مقابل حكومت معاويه
١١٠ ص
(٨١)
علم كتاب تماماً نزد اميرالمؤمنين است
١١٢ ص
(٨٢)
گنجينه معارف غدير
١١٤ ص
(٨٣)
آشنايى با زيارت اميرالمؤمنين در روز غدير
١١٤ ص
(٨٤)
1 بيان آيات نازل شده در شأن اميرمؤمنان (ع)
١١٤ ص
(٨٥)
2 شرح رويدادهاى گوناگون مرتبط با امام على (ع)
١١٦ ص
(٨٦)
3 بيان اوصاف اميرمؤمنان (ع)
١١٦ ص
(٨٧)
معجزه توسّل
١١٨ ص
(٨٨)
خطبه شقشقيه
١٢٢ ص
(٨٩)
اعمال شب و روز غدير
١٢٤ ص

ماهنامه موعود - مؤسسه فرهنگى هنرى موعود عصر - الصفحة ٦٨ - الف) فضايل اميرمؤمنان (ع) در صحيحين

على (ع) در نگاه اهل سنّت‌

آيت‌الله سيد صادق نجمى‌

اشاره:

چنان‌كه خوانندگان گرامى مى‌دانند، در نقاط مختلفى از كتب و منابع اهل سنّت، به فضايل خاندان پيامبر (ص) تصريح شده است تا آنجا كه گفته مى‌شود در سال‌هاى اخير برخى از افراطيان به از بين بردن بخش‌هايى از آثار و منابع و نسخ كهن كه در آنها از فضايل اهل بيت (ع) سخن به ميان آمده است، اقدام نموده‌اند.

آنچه در اين مطلب، تقديم شما مى‌گردد، تنها گزيده‌اى از فضايل اميرالمؤمنين (ع) در منابع اهل سنّت، به ويژه دو منبع بسيار مهمّ اهل سنّت: صحيح بخارى و صحيح مسلم است. اميد كه مقبول طبعتان قرار گيرد.

الف) فضايل اميرمؤمنان (ع) در صحيحين‌

١. دشمنى افراد با على (ع)، دشمنى در راه خدا

... ابوذر مى‌گويد آيه‌ «هذانِخَصْمانِ اخْتَصَمُوا فِي رَبِّهِمْ‌؛[١] اينها دو دشمن بودند كه در راه خدا با هم عداوت و دشمنى مى‌نمودند»، درباره سه نفر مؤمن خالص و سه نفر كافر ازگروه قريش نازل گرديد كه اين شش تن در جبهه مقابل با هم مبارزه مى‌كردند: على، حمزه و عبيدة بن حارث در جبهه توحيد، شيبه، عتبه و وليد در جبهه شرك و بت پرستى.

بارقيس از اميرمؤمنان (ع) نقل مى‌كند كه «آيه فوق درباره ما نازل گرديده است.»[٢]

٢. دوستى با على (ع) نشانه ايمان و دشمنى با وى علامت نفاق‌

... عدى بن ثابت از زر نقل مى‌كند كه اميرمؤمنان (ع) فرمود: «سوگند به خدايى كه دانه را شكافت و انسان‌ها را بيافريد، اين پيمانى است از پيامبر اكرم (ص) بر من كه مرا دوست نمى‌دارد، جز مؤمن و با من دشمنى نمى‌ورزد، جز منافق.»[٣]

اين حديث در صحيح مسلم آمده است.

٣. نماز اميرمؤمنان (ع)

مطرف‌بن‌عبدالله مى‌گويد: عمران‌بن‌حصين در «بصره» پشت سر اميرالمؤمنين (ع) نماز خواند، آنگاه به من گفت: مطرف! اين مرد نمازى را به ياد ما آورد كه با پيامبر اكرم مى‌خوانديم؛ زيرا رسول خدا هم در هر ركوع و سجده و نشست و برخاست تكبير مى‌گفت.»[٤]

اين حديث در صحيح بخارى و مسلم با تفاوت مختصر نقل گرديده است.

٤. ابوتراب؛ لقب اهدايى پيامبر (ص)

ابوحازم مى‌گويد: مردى نزد سهل بن سعد آمد و گفت: فلان شخص (امير مدينه) نزد منبر پيامبر به على بد مى‌گويد. سهل گفت: چه مى‌گويد؟ گفت: از او به ابو تراب ياد مى‌كند، ابو حازم مى‌گويد: سهل خنديد و گفت: به خدا سوگند اين نام و كنيه را به على نداد؛ مگر خود رسول خدا و على اين نام را بيش از نام‌هاى ديگرش دوست مى‌داشت.[٥]

به طورى كه در متن اين حديث آمده، لقب ابوتراب يكى از افتخارات اميرمؤمنان (ع) مى‌باشد و بيش از تمام القاب و نام‌هاى ديگر مورد علاقه آن حضرت بوده است و چون اين افتخار براى دشمنان قابل انكار نبود، دست به تحريف آن برده و از حقيقتش آن را منحرف ساخته‌اند.

٥. على (ع)؛ آشناترين مردم به قضاوت‌

بخارى در «صحيح» خود از ابن‌عبّاس نقل مى‌كند كه عمر بن خطّاب مى‌گفت: آشناترين ما به قضاوت على‌بن‌ابى‌طالب است.[٦]

اين جمله كه درباره على (ع) از خليفه دوم نقل گرديده و اين‌