[١٤]. اين بخش از مطلب از مقاله منتشر شده با عنوان «ساحت‌ها و اسرار نبوّت و ولايت از منظر امام خمينى (ره)»، نوشته شده توسط آقاى حسن سعيدى برگرفته شده كه در سايت «راسخون» درج شده است.

[١٥]. در سايت مجمع جهانى تقريب مذاهبى اسلامى به آدرس:www .taqrib .inf مقاله‌اى با عنوان «مفهوم ولايت در عرفان اسلامى» منتشر شده. با تشكّر از نويسنده محترم، نگارنده توجّهى و نگاهى در نگارش اين صفحات به آن مقاله داشته است.

[١٦]. ولايت كلّيه، علّامه سيّد حسن ميرجهانى طباطبايى، ص ١١.

[١٧]. همان، ص ١٢.

[١٨]. همان، ص ٢٧٦.

[١٩]. همان، ص ٢٩.

[٢٠]. سوره احزاب (٣٣)، آيه ٣٣.

[٢١]. رجس هر چيز پليد اعمّ از گناه و عيب را مى‌گويند. گناه و شك و شرك و عصيان و كثافات را هم شامل رجس مى‌شناسند.

[٢٢]. شيخ مفيد، النكت الاعتقاديه، ص ٣٧.

[٢٣]. به تفاسير «حومد، ج ١، ص ٣٤٤٧»، «ابن عجبيه، ج ٥، ص ٨٦»، «ابن جزى، ج ١، ص ١٥٤٦»، «ابن عبدالسّلام، ج ٥، ص ٣٩» و ... مراجعه شود.

[٢٤]. نهج البلاغه، خ ٩٦.

[٢٥]. سيوطى، جلال‌الدين، الدرّ المنثور، ج ٥، ص ١٩٩.

[٢٦]. پژوهشى در عصمت معصومان (ع)، صص ٣٢٨ ٣٢٥؛ مسند احمد بن حنبل، ج ٤، ص ٣٦٦.

[٢٧]. كنز العمال، ج ١٢، ص ١١١؛ اسد الغابه، ج ٦، ص ٢٢٤.

[٢٨]. سوره نساء (٤)، آيه ٥٩.

[٢٩]. سوره نجم (٥٣)، آيات ٣ و ٤.

[٣٠]. سوره انبياء (٢١)، آيه ١٠٧.

[٣١]. سوره احزاب (٣٣)، آيه ٣٣.

[٣٢]. حديث غدير.

[٣٣]. ولايت كلّيه، ص ٤١.

سيره علوى‌

مهمانى ساده‌

حارث اعور كه از دوستداران امام على (ع) بود، به خدمت آن حضرت رسيد و عرض كرد: يا اميرالمؤمنين! دوست دارم مرا مورد اكرام و عنايت خود قرار دهى و در منزل من مهمان شوى و غذا بخورى. امام (ع) فرمود: «مى‌آيم به شرط آنكه خود را به تكلّف و زحمت نيندازى.» حارث شرط امام (ع) را پذيرفت و آن حضرت به منزل او رفت. ميزبان كه قول داده بود، خود را به زحمت نيندازد، مقدارى نان كه در منزل داشت، براى حضرت آورد و امام شروع به خوردن كرد. حارث با نشان دادن چند درهمى كه با خود داشت، عرض كرد: اگر به من اجازه دهى چيزى غير از نان هم براى شما خريدارى مى‌كنم. امام (ع) فرمود: «اين نان چيزى است كه در خانه تو بود و براى آوردن آن به زحمت نيفتادى.» (و من با تو شرط كردم كه براى من خود را به زحمت و تكلّف نيندازى).

پى‌نوشت:

قصّه‌هاى تربيتى چهارده معصوم (عليهم السّلام)/ محمّد رضا اكبرى‌