ماهنامه موعود
(١)
شماره يكصد و بيست و هشتم- يكصد و بيست و نهم
٢ ص
(٢)
فهرست
٢ ص
(٣)
ولايت
٤ ص
(٤)
ولايت غير الهى
٦ ص
(٥)
مراتب ولايت
٦ ص
(٦)
عيدالله اكبر
١٢ ص
(٧)
عيد الله الاكبر!
١٣ ص
(٨)
نبايد طرح مسئله غدير به جدايى مسلمان ها بيانجامد
١٣ ص
(٩)
عيد غدير، سنّت ملّى ماست
١٣ ص
(١٠)
اوج مطلوب همه رسالت ها
١٤ ص
(١١)
بشريّت، حكومت پنج ساله اميرالمؤمنين (ع) را هرگز فراموش نخواهد كرد
١٤ ص
(١٢)
كتاب الغدير
١٤ ص
(١٣)
او، عادل ترين شما در بين مردم است!
١٥ ص
(١٤)
غدير و انقلاب اسلامى ايران
١٥ ص
(١٥)
فعّاليت هاى اميرالمؤمنين (ع) پيش از حكومت
١٦ ص
(١٦)
غدير، بزرگ ترين عيد اسلامى
٢٢ ص
(١٧)
اعتراف خليفه!
٢٦ ص
(١٨)
ما خدا و اهل بيت (ع)
٢٨ ص
(١٩)
گلستانه
٣٠ ص
(٢٠)
دست خدا
٣٠ ص
(٢١)
امير در ميخانه
٣٠ ص
(٢٢)
خانه على (ع)
٣٠ ص
(٢٣)
عيد است ساقيا !
٣١ ص
(٢٤)
ترازوى عدل
٣١ ص
(٢٥)
اى راز سر به مهر
٣٢ ص
(٢٦)
با ذكر ياعلى
٣٢ ص
(٢٧)
مدحت على (ع)
٣٢ ص
(٢٨)
خم غدير
٣٣ ص
(٢٩)
معرفت به نورانيت
٣٤ ص
(٣٠)
ولايت، قطب قرآن است
٤٢ ص
(٣١)
مرتبه آل محمّد (ص)
٤٦ ص
(٣٢)
مباهله سند برگزيدگى
٥١ ص
(٣٣)
واژه مباهله
٥١ ص
(٣٤)
آيه مباهله
٥١ ص
(٣٥)
جايگاه نجران
٥١ ص
(٣٦)
روايتى از مباهله
٥٤ ص
(٣٧)
امام، طبيب انسانيت است!
٥٥ ص
(٣٨)
ولايت مولا
٦٠ ص
(٣٩)
بهترين خواسته!
٦٦ ص
(٤٠)
على (ع) در نگاه اهل سنّت
٦٨ ص
(٤١)
الف) فضايل اميرمؤمنان (ع) در صحيحين
٦٨ ص
(٤٢)
اسبان پيشانى سفيد
٧٢ ص
(٤٣)
سرّ دلبران از حديث ديگران
٧٤ ص
(٤٤)
اميرمؤمنان (ع) در حديث ديگران- جبران خليل جبران
٧٥ ص
(٤٥)
اميرمؤمنان (ع) در حديث ديگران- ميخائيل نعيمه
٧٥ ص
(٤٦)
اميرمؤمنان در حديث ديگران- دكتر بولس سلامه، اديب و حقوقدان
٧٦ ص
(٤٧)
كشيش دبير اوّل سفارت انگليس در بغداد
٧٧ ص
(٤٨)
اعجاز عددى امامان (ع)
٧٨ ص
(٤٩)
اعجاز قرآن كريم
٧٨ ص
(٥٠)
اعجاز عددى قرآن و امامان (ع)
٧٩ ص
(٥١)
چه كسى راز عدد 12 را مى داند؟
٨١ ص
(٥٢)
تأسيس شيعه
٨٢ ص
(٥٣)
تدابير پيامبر (ص) براى خلافت امام على (ع)
٨٤ ص
(٥٤)
آمادگى تربيتى
٨٤ ص
(٥٥)
تصريح بر ولايت و امامت
٨٧ ص
(٥٦)
تدابير عملى
٨٧ ص
(٥٧)
1 بلند كردن دست امام على (ع) در روز غدير خم
٨٧ ص
(٥٨)
2 فرستادن لشكر اسامه
٨٨ ص
(٥٩)
3 دعوت به نوشتن وصيّت
٨٩ ص
(٦٠)
چرا عمر از نوشتن نامه جلوگيرى كرد؟
٩٠ ص
(٦١)
يعسوب الدّين
٩٢ ص
(٦٢)
كَرم امام رضا (ع)
٩٥ ص
(٦٣)
سنّت وصايت، سنّت عموم انبياء است
٩٦ ص
(٦٤)
فضائل عترت در حديث ثقلين
٩٩ ص
(٦٥)
جام جهان بين!
١٠٢ ص
(٦٦)
پيش گويى هاى اميرمؤمنان (ع)
١٠٢ ص
(٦٧)
مقدّمه
١٠٣ ص
(٦٨)
انواع پيش گويى هاى علوى
١٠٣ ص
(٦٩)
1 پيش گويى هاى محقّق شده در دوره حضرت على (ع)
١٠٣ ص
(٧٠)
2 پيش گويى هاى محقّق شده پس از شهادت امام على (ع)
١٠٤ ص
(٧١)
3 پيش گويى ها درباره آخرالزّمان و آستانه ظهور و
١٠٤ ص
(٧٢)
علم غيب نزد ائمّه (ع)
١٠٦ ص
(٧٣)
علم جفر
١٠٨ ص
(٧٤)
بيان اجمالى معناى جفر
١٠٩ ص
(٧٥)
جايگاه جفر نزد اهل بيت (ع)
١٠٩ ص
(٧٦)
جفر؛ يك كتاب امنيّتى
١٠٩ ص
(٧٧)
جامعيّت محتواى كتب موجود در جفر
١٠٩ ص
(٧٨)
جفر يا دستورالعمل حكومتى
١٠٩ ص
(٧٩)
توضيح درباره محتواى هر يك از كتب موجود در جفر
١١٠ ص
(٨٠)
جفر سند حقّانيت خلافت امام حسن (ع) در مقابل حكومت معاويه
١١٠ ص
(٨١)
علم كتاب تماماً نزد اميرالمؤمنين است
١١٢ ص
(٨٢)
گنجينه معارف غدير
١١٤ ص
(٨٣)
آشنايى با زيارت اميرالمؤمنين در روز غدير
١١٤ ص
(٨٤)
1 بيان آيات نازل شده در شأن اميرمؤمنان (ع)
١١٤ ص
(٨٥)
2 شرح رويدادهاى گوناگون مرتبط با امام على (ع)
١١٦ ص
(٨٦)
3 بيان اوصاف اميرمؤمنان (ع)
١١٦ ص
(٨٧)
معجزه توسّل
١١٨ ص
(٨٨)
خطبه شقشقيه
١٢٢ ص
(٨٩)
اعمال شب و روز غدير
١٢٤ ص

ماهنامه موعود - مؤسسه فرهنگى هنرى موعود عصر - الصفحة ١٢٦

ده مرتبه و «إِنَّا أَنْزَلْناهُ» را ده مرتبه بخواند كه مقابل صد هزار حجّ و صد هزار عمره و سبب مى‌شود كه خداوند كريم حوائج دنيا و آخرت او را به آسانى و عافيت برآورد. مخفى نماند كه در اقبال در ذكر اين نماز سوره قدر مقدّم بر آيةالكرسى ذكر شده است. بهتر است بعد از اين نماز اين دعا را بخواند رَبَّنا انَّنا سَمِعْنا مُنادِياً «الدُّعاء بطوله»؛ هفتم دعاى ندبه را بخواند؛ هشتم اين دعا را كه سيد بن طاوس از شيخ مفيد نقل كرده را بخواند: «اللهُمَّ انّى اسْئَلُكَ بِحَقِ مُحَمَّدٍ نَبِيِّكَ، وَعَلِى وَلِيِّكَ، وَالشَّاْنِ وَالْقَدْرِ الَّذى خَصَصْتَهُما بِهِ ..؛ خدايا از تو درخواست كنم به حق محمد پيامبرت و به حق على ولى تو و بدان منزلت و مرتبه اى كه بدان وسيله آن دو را از ساير مخلوق خود اختصاص دادى ...»

نهم زمانى كه مؤمنى را ملاقات كند اين تهنيت را بگويد: «الْحَمْدُ للهِ الّذى جَعَلَنا مِنَ الْمُتَمَسِّكينَ بِوِلايَةِ اميرِ الْمُؤْمِنينَ، وَالْأَئِمَّةِ عَلَيْهِمُ السَّلامُ؛ ستايش خاص خدايى است كه قرار داد ما را از تمسك جويان به ولايت اميرمؤمنان و ساير امامان عليهم السّلام»

ونيز بخواند: «الْحَمْدُ للهِ الَّذى اكْرَمَنا بِهذَا الْيَوْمِ، وَجَعَلَنا مِنَ الْمُوفينَ بِعَهْدِهِ الَيْنا، وَميثاقِهِ الَّذى واثَقَنا بِهِ مِنْ وِلايَةِ وُلاةِ امْرِهِ، وَالْقُوَّامِ بِقِسْطِهِ، وَلَمْ يَجْعَلْنا مِنَ الْجاحِدينَ وَالْمُكَذِّبينَ بِيَوْمِ الدّينِ؛ ستايش خاص خدايى است كه گرامى داشت ما را به اين روز و قرارمان داد از وفاكنندگان به عهدى كه با ما كرده بود و پيمانى كه با ما بسته بود از ولايت سرپرستان امر دين او و برپادارندگان عدلش و قرارمان نداد از منكران و تكذيب كنندگان روز جزا.»

دهم آنكه صد مرتبه بگويد: الْحَمْدُ للهِ الّذى جَعَلَ كَمالَ دينِهِ وَتَمامَ نِعْمَتِهِ بِوِلايَةِ اميرِ الْمُؤمِنينَ عَلى بْنِ ابى طالِبٍ عَلَيْهِ السَّلام؛ ستايش خاص خدايى است كه قرار داد كمال دين و تمام شدن نعمتش را و بدانكه در اين به ولايت اميرمؤمنان على بن ابيطالب عليه السلام.»

روز غدير، روز شريفى است براى پوشيدن جامه‌هاى نيكو، زينت كردن، بوى خوش استعمال نمودن، شادى كردن، شاد نمودن شيعيان اميرالمؤمنين (ع)، عفو از تقصيرات ايشان، برآوردن حاجاتشان، صله‌ارحام، توسعه بر عيال، اطعام مؤمنان، افطار دادن روزه داران، مصافحه با مؤمنان، رفتن به زيارت ايشان، تَبسّم كردن بر رويشان، هَدايا فرستادن بر ايشان و شكر الهى به جا آوردن به علّت نعمت بزرگ ولايت، بسيار فرستادن صَلَوات، اكْثارِ در عبادات و طاعات كه براى هر يك فضيلتى عظيم است و يك درهم كه كسى در اين روز به برادر مؤمن خود بدهد برابر است با صد هزار درهم در غير اين روز و طعام دادن به مؤمنى در اين روز مثل طعام دادن به جميع پيغمبران و صدّيقان است.

در خطبه حضرت اميرالمؤمنين (ع) است در روز غدير كه هركه افطار دهد مؤمن روزه دار را در شب وقت افطارش مثل آنست كه دَه فئام را افطار داده باشد. شخصى برخاست و پرسيد: يا اميرالمؤمنين فئام چيست؟ فرمود: صد هزار پيغمبر، صدّيق و شهيد. پس چگونه خواهد بود در كثرت فضيلت حال كسى كه جمعى از مؤمنان را كفالت كند، پس من ضامن او هستم بر خداوند تعالى امان او را از كفر و فقر و ...

و از جمله فضايل اين روز شريف آنست كه اين روز، روز قبولى اعمال شيعيان و روز برطرف شدن غم‌هاى ايشان است و اين روزيست كه حضرت موسى (ع) بر ساحران غَلَبه كرده و خداوند آتش را بر ابراهيم خليل (ع) سَرد و سلامت كرده و حضرت موسى (ع) يوشع بن نون را وصى خود گردانيده و حضرت عيسى (ع) شمعون الصّفا را وصى خود قرار داده و حضرت سليمان (ع) رعيّت خود را بر استِخلافِ آصِفِ بنِ بَرْخِيا اشهاد كرده و جناب رسول خدا (ص) ما بين اصحاب خود برادرى افكنده و بنابراين شايسته است در اين روز عقد اخوّت با برادران مؤمن ببندى و كيفيّت آن در «مستدرك الوسايل» به نقل از كتاب «زاد الفردوس» چنين آمده است كه دست راست خود را بردست راست برادر مؤمن خود بگذارد و بگويد:

«واخَيْتُكَ فِى الله، وَصافَيْتُكَ فِى الله، وَصافَحْتُكَ فِى الله وَعاهَدْتُ اللهَ وَمَلائِكَتَهُ وَكُتُبَهُ وَرُسُلَهُ وَانْبِيآئَهُ، وَالْأَئِمَّةَ الْمَعْصُومينَ عَلَيْهِمُ السَّلامُ، عَلى انّى انْ كُنْتُ مِنْ اهْلِ الْجَنَّةِ وَالشَّفاعَةِ، وَاذِنَ لى بِانْ ادْخُلَ الْجَنَّةَ لا ادْخُلُها الّا وَانْتَ قبلتُ مَعى اسْقَطْتُ عَنْكَ جَميعَ حُقُوقِ الْأُخُوَّةِ، ما خَلَا الشَّفاعَةَ وَالدُّعآءَ وَالزِّيارَةَ؛ برادر شدم با تو در راه خدا و دوست با صفايت شدم در راه خدا و مصافحه كردم با تو در راه خدا و عهد كردم با خدا و فرشتگانش و كتابهايش و رسولانش و پيمبرانش و امامان معصومين عليهم السلام بر اينكه اگر من از اهل بهشت و اهل شفاعت بودم و اجازه‌ام دادند كه داخل بهشت گردم داخل نشوم جز با تو پس بگويد: قبول كردم و ساقط كردم از تو تمامى حقوق برادرى را جز شفاعت و دعا و زيارت.

پى‌نوشت:

مفاتيح الجنان، اعمال روز عيد غدير.


[١]. ما تنها بخشى از ادعيه اين روز را آورده‌ايم و شما خواننده عزيز را دعوت مى‌كنيم كه متن كامل اين ادعيه را در كتاب شريف مفاتيح الجنان ملاحظه نماييد.