لهوف ت میر ابو طالبی - سید بن طاووس - الصفحة ٧٤ - متن كتاب لهوف

پس چه ناچيز است در نگاه ايشان هر آنچه كه آنان را از ساحت جلال او باز دارد، و چه آسان است بر آنان رها كردن هر آنچه آنان را از وصالش دور مى‌كند، تا آنجا كه لذّت و تمتّع آنان در انس با اين كرم و كمال است، و خدا براى ابد آنان را در جامه فخيم مهابت و جلال در آورد.

و چون بدانند كه زندگى آنان مانع از دستيابى بدين خواست والاست و بقايشان در دنيا مانع ميان آنان و اكرام اوست، لباس زيستن در دنيا از تن برون فكنند و كوبه لقاى او را بكوبند، و با بذل جان و روان در اين راه و عرضه بر شمشير و تير به لذّت رسند و متلذّذ گردند.

و اين تشريف اعلى است كه جانهاى شهداى طفّ (كربلا) را تا جايى به بالا مى‌كشاند كه در بذل جان و استقبال از مرگ بر يك ديگر پيشى مى‌گيرند و ابدان مقدّسه‌شان آماج تيرها و شمشيرها مى‌گردد.

وه سيّد مرتضى علم الهدى (رضوان اللَّه عليه) در وصف اين گونه انسانهاى برتر چه زيبا مى‌سرايد:[١]

اجسادشان بر بستر ريگزار در خفته و جانهايشان ميهمان جوار خداوند است‌

گوئيا آن كه در پى اضرارشان بود نفع رسانده، و كشنده‌شان با شمشير زنده‌كننده‌شان بودند

[١]- أبو القاسم عليّ بن حسين بن موسى بن محمّد بن موسى بن ابراهيم ابن امام كاظم ٧، نقيب طالبيان و يكى از ائمّه علم كلام و ادب و شعر است، مولد و وفاتش در بغداد بوده، از جماعتى چون شيخ مفيد، حسين بن عليّ بن بابويه روايت كرده، و جمعى چون سلّار و أبى صلاح حلّى و خطيب بغدادى و قاضى ابن قدامه از او روايت كرده‌اند، صاحب تأليفاتى چون الشافى في الامامه و ... مى‌باشد. وفاتش ٤٣٣ يا ٤٣٦ است. رياض العلماء ٤/ ١٤، وفيات الاعيان ٣/ ٣١٣، الكنى و الألقاب ٢/ ٤٣٩، ميزان الاعتدال ٢/ ٢٢٣، لسان الميزان ٤/ ٢٢٣، جمهرة الأنساب: ٥٦، الأعلام ٤/ ٢٧٨.