لهوف ت میر ابو طالبی - سید بن طاووس - الصفحة ٨٩ - ميلاد حسين

بامداد فردا كه سه روز از شعبان سال ٦٠ گذشته بود امام ٧ عازم مكه‌[١] شد. مانده شعبان و ماه رمضان و شوّال و ذى القعدة در مكّه اقامت فرمود.

عبد اللَّه بن عباس‌[٢] و عبد اللَّه بن زبير[٣] نزدش آمده و اشارت به اقامت نمودند.

[١]- مكه نامهاى بسيار ديگرى دارد كه از آن جمله است: ام القرى، و النساسه و ام رحم و آن را بيت اللَّه الحرام خوانند.

[٢]- عبد اللَّه بن عباس بن عبد المطلب قريشى، هاشمى، ابو العباس، حبر امّت، صحابى جليل القدر، در مكه متولّد شد و در بدو عصر نبوّت باليد و ملازم پيامبر ٦ شد و از او روايت دارد و در جنگهاى جمل و صفين در ركاب على ٧ بود و در آخر عمر نابينا شد، و در طائف مسكن گزيد وفات او در سال ٦٨ ه در طائف بود.

الاصابه ش ٤٧٧٢، صفة الصفوة ١/ ٣١٤، حلية الاولياء ١/ ٣١٤، نسب قريش ٢٦، المحبر: ٩٨، الاعلام ٤/ ٩٥.

[٣]- ابو بكر عبد اللَّه بن زبير العوام قريشى اسدى بعد از مرگ يزيد در سال ٦٤، وى به خلافت منصوب شد و بر مصر و حجاز و يمن و خراسان و عراق و اكثر شام حكومت يافت و مركزش را مدينه قرار داد، با بنى اميّه وقايع سخت دارد، حجاج ثقفى در ايام عبد الملك بن مروان به جنگش شتافت، ابن زبير به مكه رفت و حجاج با لشكر در طائف بود و بين آنان جنگها شد كه به قتل ابن زبير انجاميد و اين در سال ٧٣ ه بود و مدت خلافتش ٩ سال بود.

تاريخ ابن اثير ٤/ ١٣٥، تاريخ طبرى ٧/ ٢٠٢، فوات الوفيات ١/ ٢١٠، تاريخ الخميس ٢/ ٣٠١، الاعلام ٤/ ٨٧.