لهوف ت میر ابو طالبی - سید بن طاووس - الصفحة ٢١ - ٢٤

٢١-

بعد از شهادت امام حسين ٧ بر سنگى اين نوشته به دست آمد:

ناگزير بايد فاطمه «٣» با پيراهن آغشته به خون حسين به قيامت وارد شود

واى بر آن كس كه به گاه قيامت و دميدن در صور شفيعانش دشمنانش باشند التذكرة: ٢٨٤، نظم درر السّمطين: ٢١٩، ينابيع المودّة: ٣٣١، إحقاق الحقّ ١١/ ٥٦٩.

٢٢-

بر ديوار ديرى مكتوب بود:

آيا امّتى كه حسين را كشتند شفاعت جدّش در روز حساب را اميد مى‌برند از راهب پيرامون شعر و نويسنده‌اش پرسيدند، او گفت: پانصد سال قبل از بعثت پيامبرتان اين شعر در آن جا نوشته شده بود.

تاريخ الاسلام و الرجال: ٣٨٦، الاخبار الطوال: ١٠٩، حياة الحيوان ١/ ٦٠، نور الأبصار: ١٢٢، كفاية الطالب: ٢٩٠، إحقاق الحقّ ١١/ ٥٦٧- ٥٦٨.

٢٣-

مردى از اهالى نجران حفره‌اى كند و در آن لوحى از طلا را يافت كه بر آن مكتوب بود:

مفتاح النجا: ١٣٥، إحقاق الحقّ ١١/ ٥٦٦.

٢٤-

ديوارى شكافته شد و كفى نمايان گرديد و بر آن با خون مكتوب بود:

تاريخ الخميس ٢/ ٢٩٩، إحقاق الحقّ ١١/ ٥٦٧.