لهوف ت میر ابو طالبی - سید بن طاووس - الصفحة ٧٧ - متن كتاب لهوف
ويران كرده، و نداى مظلوميت اسلام برخاسته! (فيا للَّه من قلب لا يتصدّع لتذكار تلك الامور! و يا عجباه من غفلة اهل الدهور!) خدا را، از آن دل كه با تذكار اين امور به درد نيايد، و شگفتا از مردم و غفلت آنان، و ديگر اسلاميان را با اين فاجعه چه عذرى است؟
آيا نمىدانند كه محمّد ٦ دردمند است و خونخواه، و حبيب وى مقهور و در خون تپيده، و فرشتگان بر اين مصيبت وى را تسليت گويند، و انبياء با او در اين اندوهها مشاركت جستهاند؟
(فيا اهل الوفاء لخاتم الأنبياء، علام لا تواسونه في البكاء)، پس اى اهل وفا با خاتم الأنبياء، چگونه با او در اين گريستن هميارى نكنيد؟! تو را به خدا اى دوست فرزند زهرا، با زهراء بر اين بدنهاى عريان فتاده در بيابان نوحه كن، و گريه سر ده، و بر پادشاهان اسلام بگرى، باشد كه پاداش كلان هميارى در مصائب آنان را به دست آورده در روز رستخيز به كاميابى دست يابى.
همانا از مولانا الباقر ٧ روايت شده كه فرمود: زين العابدين ٧ مىفرمود: هر آن مؤمن كه از چشمش در عزاى حسين ٧ اشكى فرو چكد و بر گونه وى جارى گردد خدا او را براى هميشه در غرفهاى بهشتى جاى دهد، و هر مؤمنى كه براى آزار و اذيّتى كه از دشمن به ما رسيده از ديدهاش اشكى فرو چكيده بر گونهاش فرو غلتد، خدا او را در منزل صدق جاى دهد، و بر آن مؤمن كه در راه ما از دشمن ما در دنيا آزارى بيند خدا آزار را از رويش بگرداند و از جهنّم در قيامت در امان دارد.
از مولانا الصادق ٧ آمده كه فرمود: آن كس كه در نزدش ذكر ما به ميان آيد و از چشمش اشكى گر چه به قدر پر مگسى باشد بر آيد، خدا گناهش گر چه به قدر كف دريا باشد بيامرزد. و از آن رسول آمده كه فرمودند: آن كس كه بگريد و براى ما صد نفر را بگرياند بهشت بر او واجب آيد. آن كس كه بگريد و پنجاه نفر را بگرياند جنّت مر او راست، و آن كس كه بگريد و سى نفر را بگرياند مر او را بهشت باشد، آن كس كه بگريد و بيست نفر را بگرياند مرا او راست بهشت، و آن كس كه بگريد و ده نفر را