لهوف ت میر ابو طالبی - سید بن طاووس - الصفحة ١٦ - ١١

٨-

بعد از شهادت امام حسين ٧ دو يا سه ماه از بامداد تا غروب آفتاب، مردم مى‌ديدند كه گوئيا ديوارها به خون آغشته‌اند.

تذكرة الخواص: ٢٨٤، الكامل في التاريخ ٣/ ٣٠١، البداية و النهاية ٨/ ١٧١، الفصول المهمّة: ١٧٩، اخبار الدّول: ١٠٩، إحقاق الحقّ ١١/ ٤٦٦- ٤٦٧.

٩-

بعد از شهادت امام حسين ٧ اطراف آسمان سرخ فام گرديد، و آن سرخى، اشك آسمان (در عزاى آن حضرت) بود: كاسه‌اى زرّين از اموال آن حضرت به يغما رفت كه به خاكستر بدل گرديد، و ناقه‌اى از اموال او را نحر كرده، كشتند و ديدند كه در گوشت آن آتش بود- گوشتش تلخ بود-.

مقتل الحسين ٢/ ٩٠، تاريخ الاسلام ٢/ ٣٤٨، سير اعلام النبلاء ٣/ ٣١١، تفسير القرآن ابن كثير ٩/ ١٦٢، تهذيب التهذيب ٢/ ٣٥٣، تاريخ دمشق ٤/ ٣٣٩، المحاسن و المساوى: ٦٢ تاريخ الخلفاء: ٨٠، إحقاق الحقّ ١١/ ٤٦٧- ٤٦٩.

١٠-

تا شش ماه بعد از شهادت امام حسين ٧ آفاق آسمان سرخ فام بود، و چيزى چون خون در آن پديدار بود.

تاريخ الاسلام ٢/ ٣٤٨، سير اعلام النبلاء ٣/ ٢١٠، الصواعق المحرقة: ١٩٢، مجمع الزوائد ٩/ ١٩٧، تاريخ الخلفاء: ٨٠، مفتاح النجا خطّى، ينابيع المودّة: ٣٢٢، اسعاف الراغبين:

٢١٥، إحقاق الحقّ ١١/ ٤٦٩- ٤٧٠.

١١-

پيش از شهادت امام حسين ٧ هيچ سرخى در آسمان نبود، و بعد از شهادت ايشان چهار ماه هيچ زنى در روم حيض نمى‌ديد مگر آن كه به بيمارى پيسى گرفتار مى‌گرديد، سلطان روم به سلطان عرب نوشت: شما بايد پيامبر يا پيامبرزاده‌اى را كشته باشيد.