حكمت عملى يا اخلاق مرتضوى - الهى قمشهاى، مهدى - الصفحة ٤٧ - كلمه ٩ - قال أمير المؤمنين
كلمه ٩- قال أمير المؤمنين ٧: أعلم النّاس باللّه أكثرهم له مسألة.
[١]
ترجمه: هر كه خدا را بهتر بشناسد از او بيشتر مسألت نمايد.
شرح: در كلمه ديگر حضرت فرمود: «چيزى نزد خدا محبوبتر از آن نيست كه بندگان از او حاجت خود را طلب كنند» يعنى هركس خدا را شناخت داند كه زمام تمام امور عالم به دست اوست و غير حق را كارى به دست نيست و قدرتى بدون مشيّت حق بر چيزى ندارد پس هرحاجت جسمانى و روحانى دارد رو به خدا آرد و به درگاه خدا دست مسألت دراز كند و چون وجود جميع خلق را محتاج به لطف حق داند و خدا را غنى و تواناى مطلق شناسد وَ إِنَّ اللَّهَ لَهُوَ الْغَنِيُّ الْحَمِيدُ و ما يَفْتَحِ اللَّهُ لِلنَّاسِ مِنْ رَحْمَةٍ فَلا مُمْسِكَ لَها وَ ما يُمْسِكْ فَلا مُرْسِلَ لَهُ.[٢]
درى كه خدا به روى بنده بگشايد كسى نتواند بست و درى كه بست كس نتواند گشود لذا بنده حق هرچه مىخواهد از خيرات و سعادات دنيا و عقبى از كسى غير حق نمىطلبد و همه حوائج كلّى و جزئى خود را از خدا بسيار مسألت مىكند و مىداند از هركس حاجتى بخواهد پيش او خوار مىشود مگر خدا كه هرچه بنده بيشتر از او حاجت خواهد آن بنده نزدش عزيزتر شود و اين معنى را حضرت در كلمهاى فرمود قريب به اين عبارت: إكثار طلب الحاجة من اللّه يعزّك و من النّاس يذلّك.
سؤال بسيار از خلق موجب ذلّت شود و از خدا موجب عزّت است پس هركس خدا را بهتر شناخت بيشتر از او سؤال حاجت مىكند چون همه درها را به روى خود بسته مىداند جز درگاه لطف بىحساب و رحمت واسعه الهى.
[١] - غرر و درر آمدى، ط نجف، ص ٩٦، س ٢. شرح آقا جمال، ط ١، ج ٢، ص ٤٥١، ش ٣٢٦٠.
قوله:« در كلمه ديگر حضرت فرمود: چيزى ...» آن كلمه اين است:« ما من شئ أحبّ الى اللّه سبحانه من أن يسأل»( غرر و درر آمدى، شرح آقا جمال، ج ٦، ص ٨٠، ش ٩٦٠٤).
قوله:« و اين معنى را حضرت در كلمهاى ...».
[٢] - حج/ ٦٤، فاطر/ ٣