حكمت عملى يا اخلاق مرتضوى - الهى قمشهاى، مهدى - الصفحة ٤٣ - كلمه ٤ - قال أمير المؤمنين
على اللّه ذلّت له الصّعاب.
|
توكّل أن تدع الأمر إلى |
مقدّر الامور جلّ و علا |
|
و در نتيجه توكّل همه كارش را به خدا تفويض كند و حضرت ٧ فرمود: من فوّض أمره إلى اللّه سدده.
هركه كارش را به خدا تفويض كند به حدّ كامل آن كار را محكم و اساسى گرداند.
كلمه ٤- قال أمير المؤمنين ٧: من عرف اللّه خاف اللّه و من خاف اللّه آمنه من كلّ شئ
[١].
ترجمه: هر كه خدا را شناخت از خدا مىترسد و هركه خدا ترس شد خدا او را از هرترسى ايمن مىسازد.
شرح: يعنى هركه خدا را شناخت از او مىترسد و بس «از هيچ كس جز خدا نمىترسد و در حقيقت شجاعترين مردم باشد»،
چنانكه ابن سينا فرمود: العارف شجاع و كيف لا و هو بمعزل عن تقّية الموت.
عارف كه از خدا مىترسد و معصيت او نمىكند و مرگ را حضور حق و رحمت حق داند ديگر از مرگ و هيچ حادثه و هيچ مخلوقى نمىترسد زيرا ترسها همه از مرگ است و عارف باللّه مرگ را خوشترين حال و بهترين سعادت خود
[١] - اين كلمه مؤلّف از دو كلمه است. صدر آن در بحار از كافى از امام صادق ٧، بدين صورت روايت شده است: عن ابى حمزه قال: قال ابو عبد اللّه ٧:« من عرف اللّه خاف اللّه و من خاف اللّه سخت نفسه عن الدنيا»( بحار، ط بيروت، ج ٦٧، ص ٣٥٧، س ١) و ذيل آن كلمهاى جداگانه در غرر و درر آمدى بدين صورت است:« من خاف اللّه آمنه اللّه من كل شئ»( ط نجف، ص ٢٩٥، س ٥). و در شرح آقا جمال بدين صورت است:« من خاف اللّه آمنه اللّه سبحانه من كل شئ»( ج ٥، ط ١، ص ٤٢١، ش ٩٠١٤).
قوله: چنان كه ابن سينا فرمود:« العارف شجاع ...» فصل بيست و چهارم نمط نهم اشارات در مقامات عارفين.
عارف رومى در اين معنى در كليات شمس تبريزى گويد:
|
سألتُ حبيبى الوصلَ منه دُعابَةً |
و أعْلَمُ أنَّ الوصل ليس يكونُ |
|
|
فمَاسَ دلالًا و ابتهاجاً و قال لى |
برفقٍ مجيباً( ما سألتَ يَهُونُ) |
|