حكمت عملى يا اخلاق مرتضوى - الهى قمشهاى، مهدى - الصفحة ١١٨ - كلمه ٨ - قال أمير المؤمنين
ترجمه: فضيلت و شرافتى براى انسان بالاتر از احسان به خلق نيست. به شرح نيازمند نيست. و در كلمه ديگر فرمايد:
به داد مظلومان رسيدن و رفع ظلم ظالمى را از سر مظلومى كردن از بهترين احسانهاست.
كلمه ٦- قال أمير المؤمنين ٧: السّخاء يمحّص الذّنوب و يجلب محبّة القلوب
[١].
ترجمه: صفت سخاوت انسان را از گناهان پاك مىسازد و محبوب قلوب خلق مىگرداند. مستغنى از شرح است.
كلمه ٧- قال أمير المؤمنين ٧: المروّة صدق اللّسان و بذل الإحسان
[٢].
ترجمه: جوانمردى و فتوّت، راستگوئى و احسان به خلق است.
شرح: راستگوئى صفت مردان پاك با فتوّت است و سخاوت و احسان و خير خواهى به خلق يك صفت ديگر انسان است و لازمه صفت اوّل كه صدق و صراحت لهجه است صفا و وفا و درستى عمل و لازمه صفت دوم شجاعت و قوت نفس و همّت بلند است.
كلمه ٨- قال أمير المؤمنين ٧: من أحسن إلى النّاس حسنت عواقبه و سهلت له طرقه
[٣].
ترجمه: هر كه به خلق احسان كند عاقبت امورش نيكو شود و راههاى صعب و مشكل امور بر او آسان گردد يعنى كسى كه كارش احسان و خيرخواهى و خدمت به خلق است خدا مشكلات عالم را بر او آسان كند، يا مشكلات عواقب امور را كه عقبات برزخ و قيامت است بر او آسان سازد.
[١] - غرر و درر آمدى، شرح آقا جمال، ج ٢، ص ٣٧، ش ١٧٣٨.
[٢] - غرر و درر آمدى، ط نجف، ص ٣١٩، س ١١؛ و ط صيدا، ص ٢٣٧، س ١١؛ و شرح آقا جمال، ج ٦، ص ١٤٨، ش ٩٨٦٦.
( قال ٧ فى حرف الميم بلفظ المطلق) در اين مصادر ياد شده، و در نسخه خطّى غرر و درر مذكور، صورت عبارت بدين گونه است:« ملاك المروّة صدق اللسان و بذل الإحسان».
[٣] - غرر و درر آمدى، ط نجف، ص ٢٨٩، س ١٠؛ و شرح آقا جمال، ج ٥، ص ٣٧٧، ش ٨٨٣٣.