همچنين استاد علي دواني پيرامون تأسيس حوزه علميه حضرت آيةالله العظمي بروجردي در کرمانشاه ونقش آيةالله ميبدي مي‌گويد: تقريباً دوازده سال پيش يکي از علماي محترم کرمانشاه آقاي حاج سيد محمد ميبدي هنگام تشرف به خدمت آيةالله فقيد (بروجردي) موضوع را مطرح وجداً از آن فقيد سعيد مي‌خواهند که دستور دهند مدرسه آبرومندي که در خور شأن محصلين علوم ديني باشد در کرمانشاه تأسيس وحضرت آية الله نيز عنايت بيشتري به وضع حوزه آن شهر حساس تاريخي داشته باشند...[١].

[١]. قبل از تأسیس حوزه ومدرسه‌ی آیةالله العظمي بروجردی، حوزه‌های کوچک ومدارس دینی‌ای که تحت سرپرستی برخی از علمای محلی اداره می‌شد وجود داشت، اما با توجه به موقعیت ممتاز دینی کرمانشاه و نزدیکی آن به عتبات، اکثر طلبه‌ها ودانش دوستان علوم دینی برای تحصیل به حوزه‌های قم یا عتباب عالیات می‌رفتند.

آیةالله بروجردی با درک اهمیت یک مرکز دینی مهم درغرب کشور، تأسیس یک مدرسه‌ ی دینی درشهر کرمانشاه را ضروری می‌دانست و به همین منظورتمهیداتی برای تأ سیس یک حوزه‌ی دینی دراین شهر اندیشید. تأسیس این حوزه ومدرسه‌ی دینی درسال ١٣٣٣ فکر وی را به خود مشغول داشت. برای این منظور، مبالغی از وجوه را برای ایجاد این بنا درنظرگرفت وبه منظور جذب کمک‌های مردمی نیز اطلاعیه‌ای درروزنامه‌ی اطلاعات مورخه‌ ی یازدهم خرداد ماه سال ١٣٣٣ چاپ کرد ودرآن اطلاعیه از مردم خیّر خواست تا جهت تأسیس این مسجد ومدرسه‌ی دینی کمک کنند.

حجةالاسلام فلسفی در خاطرات خود درباره‌ی چگونگی تأسیس مدرسه‌ی علمیه کرمانشاه چنین نگاشته است: « حمایت از حوزه‌های علمیه‌ی موجود وهمچنین تأسیس مدرسه‌ی دینی درشهرهایی که فاقد حوزه بودند، مورد علاقه آیةالله بروجردی بود. یکی ازآن موارد ایجاد مدرسه‌ی دینی درشهر کرمانشاه بود که دریک نقطه‌ی مناسب شهر بنا گردید ومتصدی انجام این کار یکی از افراد مورد اعتماد ایشان درکرمانشاه بود تا آنجا که به خاطر دارم، سه نفرازعلمایی که درقم بودندـ آیات امام سدهی، اشرفی اصفهانی و شیخ عبدالجواد جبل عاملی‌ـ به درخواست معظم له با جمعی از طلاب که به نظر می‌آید بعضی از آنها هم کرمانشاهی بودند درقم تحصیل می‌کردند، داوطلب اقامت وادامه‌ ی تحصیل دراین شهر شدند».

به هرحال، آیةالله بروجردی پس از تمهیدات لازم تدارک و تأسیس مدرسه‌ ی دینی ومسجد کرمانشاه را به حاج شیخ هادی جلیلی سپردند و این همان شخصی است که فلسفی وی را مورد اعتماد آیة الله بروجردی می‌داند. مدرسه ومسجد پس از بنا به نام « آیةالله بروجردی » نام گذاری شد.

پس از اتمام کار ساختمان مدرسه ‌ی دینی کرمانشاه، بنا به دستور آیةالله بروجردی: آیةالله اشرفی اصفهانی، آیةالله امام سدهی و آیةالله شیخ عبدالجواد جلیل عاملی به همراه حجة الاسلام فلسفی واعظ بزرگ برای افتتاح مدرسه‌ی مزبور درتاریخ دوم آذر ماه ١٣٣٥ به کرمانشاه مسافرت کردند وطی مراسمی به طور رسمی فعالیت مدرسه‌ی مذکور آغاز وبه مدت چندین روز مجالس وعظ و سخنرانی وجشن از سوی شرکت کنندگان برگزارشد. آیةالله امام سدهی و آیت الله جبل عاملی پس از سروسامان دادن به مدرسه، به قم بازگشتند وگزارش آن را به آیةالله بروجردی اعلام کردند و گفتند آیةالله اشرفی خود به تنهایی قادر به اداره مدرسه هستند ونیازی به وجود آنان نمی‌باشد. حجت الاسلام فلسفی تاریخ بازگشت خود وعده‌ی همراهش را از کرمانشاه، ١٦/٩/١٣٣٥ یادداشت نموده است.

تأسیس مدرسه وحوزه‌ی علمیه‌ی آیةالله بروجردی، مهاجرت واقامت عده‌ای از علماء وطلاب درکرمانشاه وفعالیت گسترده‌ی این مدرسه سرآغاز تحول مهمی در جامعه‌ی مذهبی این شهر بود واین حوزه از جمله کانون‌های مهم وسرنوشت ساز در شکل گیری انقلاب اسلامی درآن شهرستان محسوب می‌شد.

آیةالله شیخ محمدهادی جلیلی طبق دستور آیةالله بروجردی متصدی امور اداره‌ی مدرسه، جذب طلاب واستادان آن حوزه ومدرسه شد. وی با جدیت تمام دراین امور کوشش نمود وازآنجایی که‌شخصیتی متنفذ‌داشت ومورد احترام مردم‌کرمانشاه بود، بسیار طرف توجه حکومت واقع شد و برای او درحد یکی از مراجع بزرگ احترام خاص قائل بودند؛ به طوری که اواخرعمر مورد احترام وطرف توجه دولت درآن منطقه بود [ رک: خاطرات ومبارزات حجةالاسلام والمسلمین فلسفی، ص٢٠١ ].