شهبازخان[١]، پرداخت وعهده‌ دار تبليغ وتدريس وترويج علوم اسلامي بود تا اينکه سرانجام در ششم شهريورماه ١٣٣٧هـ‌.ش برحمت ايزدي پيوست و جنازه‌اش را براي دفن به نجف اشرف حمل نموده و در کنار مرقد پدرش آخوند ملا حسين اصفهاني در وادي السلام نجف به خاک سپرده شد.

[١]. این مسجد، درخيابان مدرس، نرسيده به چهارراه اجاق، کوچه شهید داود شهلایی واقع گردیده وازآثار دوره قاجاریه است که درسال ١٢٣٥ق توسط حاج شهبازخان وشش برادر او، که مؤسس طایفه معروف به حاجی‌زادگان بودند؛ دربیرون از شهر کرمانشاه آن روزگار بنا گردید

ورودی کنونی بنا، زیرگذری است که درخیابان مدرس و در زیرضلع شرقی بنا قرارگرفته است. صحن مسجد، مستطیلي شکل به ابعاد تقریبی٢٢×١٨ متراست که در اضلاع آن، حجره‌ها ومدرس، ودرضلع جنوبی آن، شبستان ستون دارمسجد قرارگرفته است. نمای داخل حیاط کاملاً نوسازی شده ؛ اما داخل حجره‌ها و شبستان به شکل اصلی خود باقی مانده است وکف حجره‌ها حدود٧٠ سانتی‌متر از سطح صحن مرتفع‌ تراست.

شبستان مسجد، نيز مستطیل شکل است که پوشش آن، متشکل از٢٠ گنبد کوچک، بر روی سه ردیف ستون چهار تایی و دیوارهای اضلاع قرارگرفته است. ستون‌ها سنگی، ودیوارها و پوشش،آجرچینی ساده با بندکشی سفید است. ازاره بنا، به ارتفاع ٣/١ متر با سنگ مرمر پوشش یافته وکف آن نیز در دوره اخیر موزاییک فرش شده است، ساقه ستون‌ها به صورت مارپیچ‌ حجاری شده و برروی آن ها سرستونی متشکل از مکعب‌های یکپارچه سنگی به صورت پلکانی معکوس قرار گرفته است، ابعاد بزرگ ترین مکعب این سرستون، ٩٠×٩٠ سانتی متراست، بر روی این سرستون‌ها، پاطاق‌ها و پوشش گنبدی قرار گرفته است، گنبدهای پوشش به جز گنبدی که در محور محراب قرار دارد و از نوع چهاربخشی با تزیینات کاشی وآجر لعاب دار است، بقیه از نوع عرقچینی هستند.

محراب مسجد در میانه ضلع جنوبی بنا قرار گرفته و دارای تزیینات کاشی و آجر لعاب دار است. همان طور که گفته شد این مسجد درسال ١٢٣٥ق در دوره‌ی فتحعلی شاه قاجار تأسیس شد. و از آن زمان تا کنون به نام مسجد حاج شهباز خان شهرت دارد و محل تحصیل طلاب علوم دینی و مرکز ترویج وتبلیغ بوده است.