شيداي روح الله (سيري در زندگي آيت الله حاج آقامجتبي حاج آخوند) - مُهری، محمد جواد - الصفحة ٢٤ - روايت هشتم حجة الاسلام مهري

او واقعاً آخوندعلم وعمل بود

با اوصافي كه درحديث ديگران بدان اشارت رفت، آية الله حاج آقا مجتبي حاج آخوند، علم و عمل را باهم همراه کرده و دروجود خود پياده نموده بود، به همين سبب مي‌توان گفت او واقعاً آخوند علم و عمل بود.

دراين جا خالي از لطف نيست، درباره رابطه‌ي علم و عمل كه درروايات مکرّر از آن سخن به ميان آمده است و تأثير عمل در شکوفايي علم و به ثمر رسيدن آن كه مورد تأکيد فراوان قرار گرفته است واينكه آنچه موجب سعادت اخروي و دنيوي انسان مي‌گردد عمل است، آنهم عمل صالح ! اشارتي اجمالي داشته باشيم:

١ـ پيامبر ٩ فرمود: هرعلم ودانشي براي صاحبش وزر و باري سنگين است، مگر آن علمي که بر طبق آن عمل شود.[١]

٢ـ اميرالمؤمنين٧ فرمود: عالمان دو دسته‌اند، عالم و دانشمندي که علم و دانش خود را به کار گرفته وبر طبق آن عمل مي‌کند، او رستگار است وعالمي که برطبق دانش خود عمل نمي‌کند، وي هلاک ونابود شده است. به راستي دوزخيان از بوي بد و تعفّن عالم بي‌عمل، رنج و آزارمي‌بينند، و ميان دوزخيان احساس ندامت و حسرت کسي بيشتر است که شخص ديگري را به سوي خدا دعوت نموده و او پاسخ مثبت داده و خداي را اطاعت کرده و سرانجام خداوند او را وارد بهشت ساخته، ولي خود او به خاطر فقدان عمل و هواپرستي و آرزوي دور و دراز وارد دوزخ شود، زيرا پيروي از هوا، انسان را از حق باز دارد و آرزوي دور و دراز آخرت را به دست فراموشي سپارد.[٢]

[١]١. بحارالانوار، ج ٢، ص ٣٨ .

[٢]. اصول کافی، ج ١، ص ٣٥ .