شيداي روح الله (سيري در زندگي آيت الله حاج آقامجتبي حاج آخوند) - مُهری، محمد جواد - الصفحة ٢٠٥ - وصال حق

جامعه احساس مي‌شود که هيچ چيزي جايگزين آن نمي‌گردد، مگر جانشيني از خود عالمان ؛ وبراي طلب کنندگان علم، همه‌ي ملائکه وکساني که درآسمان‌ها وزمين هستند استغفار مي‌کنند».[١]

ازمُلـــک ســــخن ياران همـــــه رفتند

وز باغ غـــزل، آه هــــزاران همـه رفتند

پاييزشــــد وفصل غم انگيز عــــزيزان

درفصـــل غم انگيز بهــــاران همه رفتند

در دشت وطن نيســـت غباري زسواري

چون باد بلاديده ســـــــواران همه رفتند

بر تاکِ زمان نيســــــت اميدي ونگاهي

از ميکده‌ي عشق، خُمــــاران همه رفتند

کو خسرو وشيرين وچه شد وامق وعذرا

از گلشــن جان، لاله عذاران همه رفتند

فــــرهنگ وادب درغم فقـدان عزيزان

با گريه ســرايد که نگــاران همه رفتند

بي ساقي وبي‌ميکـده ايام چه تلخ است

سردرخُمِ غم، باده گسـاران همه رفتند

آية الله حاج آقا مجتبي حاج آخوند پس از سال‌ها مجاهدت وتلاش درراه ترويج دين وتحقق آرمان‌هاي انقلاب اسلامي، بالاخره درشامگاه روز يکشنبه، پانزدهم مهرماه١٣٨٠ برابر با نوزدهم رجب المرجب ١٤٢٢، درسن ٧٢ سالگي در پي سکته قلبي چشم از سراي فاني فرو بستند وبه لقاي حق شتافتند.

[١]. بحارالانوار، ج ٢، ص٤٤.