علوم قرآنى - معرفت، محمد هادى - الصفحة ٢٤٧ - حجيت قرائات سبع

سر آن اختلاف دارند. بنابراين آنچه معتبر است و حجّيت شرعى دارد، قرائتى است كه جنبه همگانى و مردمى، دارد و آن قرائت همواره ثابت و بدون اختلاف بوده و تمامى مصحف‌هاى موجود در حوزه‌هاى علمى معتبر در دوره‌هاى تاريخ يكسان بوده، اختلافى در ثبت و ضبط آن وجود ندارد.

لذا همه قرآن‌هاى مخطوط در طول تاريخ و مطبوع در چند قرن اخير يكنواخت بوده‌[١] و جملگى طبق قرائت حفص است كه همان قرائت مشهور ميان مسلمانان بوده و هست، زيرا حفص قرائت را از استاد خويش عاصم و وى از استاد خويش ابو عبد الرحمن سلمى و وى از مولا امير مؤمنان عليه السّلام گرفته است و طبعا همان قرائت پيامبر اكرم صلّى اللّه عليه و آله است كه تمامى مردم شاهد و ناظر و ناقل آن بوده‌اند.

امام خمينى قدّس سرّه فرموده‌اند: «الأحوط عدم التخلّف عمّا في المصاحف الكريمة الموجودة بين أيدي المسلمين‌[٢]؛ احوط آن است كه از آنچه در ثبت و ضبط قرآن كنونى در دست مسلمانان وجود دارد تخلّف نشود».

[١] لازم است يادآورى شود كه قرائت ورش به روايت قالون تنها در كشور عربى ليبى اخيرا چاپ شده و مورد اعتراض مسلمانان و سران برخى از كشورهاى اسلامى قرار گرفته است.

[٢] تحرير الوسيلة؛ ج ١، ص ١٥٢، مسأله ١٤.