قرار دادن قرآن و اهل‌بيت در كنار يكديگر و تأكيد بر لزوم پيروى و انفكاك ناپذيرى آن دو آشكارا بر عصمت اهل‌بيت عليهم السلام دلالت دارد؛ چرا كه قرآن كتاب معصوم خداست و ابتلا به هر گناه و آلودگى انفكاك و جدايى از قرآن مى‌باشد و هماهنگى و انطباق كامل با كتاب معصوم الهى مساوى با عصمت است.

استاد توفيق ابو اعلم نويسنده و دانشمند مصرى مى‌نويسد: «پيامبر اهل‌بيت خود را به كتاب عزيز خداوند مقرون ساخته است، كتابى كه هرگز در او باطل نفوذ نخواهد كرد و هرگز از يكديگر جدا نخواهند شد. واضح است كه صدور هر نوع مخالفت با احكام دين افتراق و جدايى از قرآن محسوب مى‌گردد، در حالى كه پيامبر صلى الله عليه و آله خبر از عدم جدايى اين دو داده است. از همين‌رو، حديث دلالتى آشكار بر عصمت اهل‌بيت دارد. و پيامبر صلى الله عليه و آله كه اين حديث را در مواقف بسيارى ذكر كرده در پى اين هدف است كه امت خود را صيانت كرده و آنان را سفارش به استقامت بر تمسك به اين دو نموده تا در امور مختلف- اعم از اعتقادات و فروع- به ضلالت و گمراهى گرفتار نشوند ...»[١].

آيةاللَّه مكارم شيرازى نيز بر آن است كه: «اهل‌بيت عليهم السلام معصومند، زيرا جدايى‌پذير بودن آنها از قرآن از يك سو، و لزوم پيروى بى‌قيد و شرط از آنان از سوى ديگر، دليل روشنى بر معصوم بودن آنها از خطا و اشتباه و گناه است، چرا كه اگر آنها گناه يا خطايى داشتند از قرآن جدا مى‌شدند، و پيروى از آنان مسلمانان را از ضلالت و گمراهى بيمه نمى‌كرد و اينكه مى‌فرمايد با پيروى از آنان در برابر گمراهى‌ها مصونيت داريد، دليل روشنى بر عصمت آنهاست»[٢].

[١] - مكارم شيرازى، زهرا( س) برترين بانوى جهان، ص ٧٥.

[٢] - آيةاللَّه مكارم شيرازى، پيام قرآن، ج ٩، ص ٧٥ و ٧٦.