از جمله امتيازات انحصارى اسلام بر ديگر اديان، نظام حقوقى اصيل آن است. اين مسئله بسيارى از انديشمندان غرب را به تحسين و اعجاب وا داشته است. اگر چه اين مسئله در ذيل نظام رفتارى و بحث از «جامعيت اسلام» قابل بررسى است، ليكن به جهت اهميت ويژه‌اى كه دارد به‌طور مستقل مورد بررسى قرار مى‌گيرد. اولين نكته قابل توجه، نقش بى‌بديل اسلام در بنيان‌گذارى و توسعه حقوق بين‌الملل است.

مارسل بوازار[١] پژوهشگر انستيتوى تحقيقات عالى حقوق بين‌الملل در ژنو، مى‌نويسد: «در قرون وسطى هر وقت ركودى در قوانين مسيحيت روى مى‌داد صاحب نظران از حقوق اسلامى استفاده مى‌كردند. در قرن سيزده ميلادى در چند دانشگاه اروپا، مبانى فقه اسلامى مورد پژوهش قرار گرفت. اگر فلسفه تأسيس دانش حقوق بين‌الملل را دگرگونى در روابط ملت‌ها و جلوگيرى از تجاوز زورمندان و توانگران و برابرى و برادرى انسان‌ها بدانيم؛ بايد اذعان كنيم كه پيغمبر اسلام صلى الله عليه و آله بنيانگذار حقوق بين‌الملل بوده است».[٢]

اصول حقوق بشر در اسلام‌

حقوق بشر و يا حقوق بين‌الملل اسلامى داراى اصولى چند است؛ از جمله:

١. اصل حرمت و كرامت انسان؛

٢. اصل عدالت، برابرى و نفى تبعيض؛

٣. اصل صلح و همزيستى مسالمت‌آميز؛

[١]١ .Boizard ,MarcellA .

[٢] - مارسل بوازار، اسلام در جهان امروز، ترجمه: د. م. ى، ص ٢٧٠، تهران: دفتر نشر فرهنگ اسلامى، ١٣٦١