چرا دين؟ چرا اسلام؟ چرا تشيع؟ - شاكريان، حميدرضا - الصفحة ١٢٣
١. وجود برداشتهاى متفاوت، تنها در پارهاى از آموزههاى دينى؛ يعنى، برخى از امور ظنى است نه همه آنها و شامل امور يقينى و ضرورى نمىشود.
٢. نص معتبر و خدشه ناپذيرى وجود دارد كه ملاك و معيار سنجش است و لاجرم هرگز به آنارشيزم معرفتى نمىانجامد.
افزون بر آنچه گذشت امتيازات ديگرى براى اسلام قابل شمارش است؛ از جمله: مورد بشارت انبياى پيشين بودن و اعتبار پذيرى اديان الهى و پيامبران پيشين از اسلام و ... كه به جهت اختصار از بررسى آنها خوددارى مىشود.[١]
[١] - جهت آگاهى بيشتر در اين زمينه به منابع زير رجوع كنيد:
الف. ميرمصطفى تامر، بشارتهاى كتب مقدس، ترجمه: بزرگ كيا، قم: دليل ما، چاپ اول، ١٣٧٩؛
ب. جعفر سبحانى، احمد موعود انجيل؛
ج. همو، منشور جاويد،( تفسير موضوعى)، صص ١٣- ٢٢، ج ٦، قم: توحيد، چاپ اول، ١٣٧٥؛
د. انجيل برنابا، ترجمه: حيدر قليخان قزلباش( سردار كابلى)، دفتر نشر الكتاب، ١٣٦٢؛
ه. داود عبدالاحد، محمد فى كتاب المقدس، قطر: دارالضياء، للنشر و التوزيع، ١٩٨٥ م؛
و. محمد صادق فخر الاسلام، انيسالاعلام فى نصره الاسلام، تهران: مرتضوى، ١٣٥١؛
ز. موريس بوكاى، عهدين، قرآن و علم، ترجمه حسن حبيبى، تهران: حسينيه ارشاد، بىچا، بىتا، صص ١٥١ ١٤٥؛
ح. عبدالرحيم سليمانى اردستانى، درآمدى برالهيات تطبيقى اسلام و مسيحيت، قم: طه، ١٣٨٢، چاپ اول