به رغم آنچه در تعارض و ناسازگارى مسيحيت با علم و معرفت بيان شد، دين اسلام با دانش و معرفت، پيوندى نزديك و ناگسستنى دارد. وفاق و آشتى دين و دانش در اسلام در سه حوزه چشمگير و در خور توجه است:

٢- ١. تشويق به فراگيرى دانش؛

در اين عرصه اسلام گوى سبقت از هر مكتب و آئينى را ربوده است و از اين هم فراتر رفته و كسب دانش‌هاى لازم در جهت تأمين نيازمندى‌هاى دنيوى و اخروى را ضرورى دانسته است؛ چنان‌كه پيامبراكرم صلى الله عليه و آله فرمود:

«ان طلب العلم فريضة على كل مسلم»[١]؛ «همانا علم آموزى بر هر مسلمانى واجب است».

و نيز آمده است: «عالمى كه از دانش او بهره برند از هفتاد هزار عابد برتر است»[٢]. در كتاب‌هاى روايى و نصوص دينى ابواب مفصلى در اين زمينه وجود دارد.[٣]

٢- ٢. تقويت روحيه علمى؛

اسلام روحيه پژوهشگرى را ارج مى‌نهد و در مسير حقيقت‌يابى و معرفت اندوزى هيچ مانعى نمى‌نهد.

قرآن مجيد آواى تحقيق و جست‌وجوى آزاد و گزينش رهاورد معقول پژوهش را صلا داده و فرموده است: «بشارت ده بندگانى را كه به سخنان گوش فرا داده و برترين آنها را برمى‌گزينند».[٤]

[١] - الشيخ المفيد، الامالى، ص ٢٩٢

[٢] - بصائر الدرجات، باب فضل العالم على العابد، ص ٦

[٣] - به عنوان نمونه ر. ك: اصول كافى، ج ١، كتاب فضل العلم

[٤] -« فبشر عباد الذين يستمعون القول فيتبعون احسنه»،( زمر( ٣٩)، آيه ١٨)