«از خداوند بپرسيد كه من و قومم چه بايد بكنيم. بدون شك خداوند از ما خشمگين است، چون اجداد ما مطابق دستورات او كه در اين كتاب نوشته شده است رفتار نكرده‌اند ...

پادشاه تمام بزرگان يهودا و اورشليم را احضار كرد و همگى، در حالى كه كاهنان و انبياء و مردم يهودا و اورشليم از كوچك تا بزرگ به دنبال آنها مى‌آمدند، به خانه خداوند رفتند. در آنجا پادشاه تمام دستورات كتاب عهد را كه در خانه خداوند پيدا شده بود، براى آنها خواند.

پادشاه نزد ستونى كه در برابر جمعيت قرار داشت، ايستاد و با خداوند عهد بست كه با دل و جان از دستورات و احكام او پيروى كند و مطابق آنچه كه در آن كتاب نوشته شده است، رفتار نمايد. تمام جماعت نيز قول دادند اين كار را بكنند»[١].

در جاى ديگرى از عهد قديم آمده است كه پس از تبعيد بابلى بنى‌اسرائيل، از عزراى كاهن خواستند كه تورات موسى را براى قوم بخواند. عزرا و ديگر كاهنان، كتاب تورات‌ را هر روز براى مردم مى‌خواندند تا اينكه در روز هفتم، قرائت تورات به پايان رسيد[٢].

برخى به صورت جدى در اين ترديد كرده‌اند كه توراتى را كه عزرا خواند همان كتابى باشد كه در زمان يوشيّا خوانده شد:

«آيا آن «كتاب شريعت موسى» چه بوده است؟ اين كتاب درست همان‌

[١] - كتاب دوم تواريخ، ٣٤: ٨- ٣٣

[٢] - كتاب نحميا، باب هشتم