١. دين، انسان را به يك فلسفه حيات مسلح مى‌كند و به عقل وى روشنگرى لازم را مى‌بخشد. دين براى يك فرد نقشى را ايفا مى‌كند كه قطب‌نما براى يك كشتى و در درياى زندگى جهت و راهنمايى در اختيار او مى‌نهد.

٢. دين بر اراده انسان تأكيد مى‌نهد، آن را تقويت و فرد را كمك مى‌كند تا به فرمان‌هاى عقل گردن نهد.

٣. دين نيازهاى‌اساسى روح، به‌ويژه نياز به عشق و جاودانگى را، تحقق مى‌بخشد[٨].

[١] - همو، يادداشت‌ها، ج ٤، ص ١٢٣ و ١٥٨- ١٥٩

[٢] - همان، ص ١٥٤

[٣] - بنگريد: الف. ويليام جيمز، دين و روان، ترجمه مهدى قائنى.

ب. شهيد مطهرى، همان، ص ١٦٩

[٤] - مجموعه مقالات اولين همايش نقش دين در بهداشت روان، ص ١٦٧

[٥] - بنگريد: حميدرضا شاكرين، دين‌شناسى، ص ٣٠- ٣٢

[٦]٢ .Milton Yinger .

[٧]

٣. Religionan dIndividual Needs" in Scientific Studyof Religion, p. ١٩٦- ١٧٧٧.

[٨] - آلستون، م. يينگر، م. لگنهاوزن، دين و چشم‌اندازهاى نو، ترجمه غلامحسين توكلى، ص ١٦٢