آنچه در اين راستا شايان ذكر است اينكه هيچ يك از مذاهب اسلامى مانند تشيع از قوّت و كثرت و تنوع ادله و مستندات در اثبات عقايد اساسى و بنيادين خود بهره‌مند نيست. بررسى مقايسه‌اى ادله هر يك از مذاهب بر بنيادهادى اعتقادى خود گواه روشنى بر اين مطلب است.

٣. مصونيت‌پذيرى حداكثرى‌

از ويژگى‌هاى ممتاز تشيع حداكثر مصونيت‌پذيرى در برابر انحرافات و كژانديشى‌ها در عرصه درك و فهم حقايق و آموزه‌هاى دينى است. اين مهم تابع عواملى چند است از جمله: استمرار نص و وجود رهبرانى معصوم كه اقيانوس دانش و معارفشان بهترين مبيّن معارف دينى و زداينده غبار تحريف‌ها و ناراستى‌هاست.

استاد مطهرى در اين باره معتقد است: «شيعه از نعمت‌هايى برخوردار است كه ديگر فرق اسلامى فاقد آنند. از جمله آنها استمرار دوران عصمت است.

عصمت براى اهل‌سنت منحصر به بيست و سه سال و براى شيعه ٢٧٣ سال است»[٢] يعنى براى آنها دوران عصمت تنها زمان پيامبر است، اما شيعه افزون‌

[١] - ر. ك:

الف. دكتر سيديحيى يثربى، فلسفه امامت، تهران: پژوهشگاه فرهنگ و انديشه اسلامى؛

ب. محمدرضا كاشفى؛ كلام شيعه، تهران: پژوهشگاه فرهنگ و انديشه اسلامى؛

ج. جمعى از نويسندگان، امامت‌پژوهى، مشهد: دانشگاه علوم اسلامى رضوى

[٢] - در اينجا مراد از دوران عصمت دوران ظهور امام معصوم است، اما اصل وجود امام معصوم در شيعه‌هميشگى است و پايانى ندارد