امام على عليه السلام عبارتند از: حديث غدير،[١] احاديث دوازده خليفه،[٢] حديث ولايت،[٣] حديث وصايت،[٤] حديث منزلت،[٥] حديث خلافت،[٦] حديث ثقلين، حديث سفينه،[٧] حديث امان‌[٨] و ده‌ها حديث ديگر در فضايل اهل‌بيت كه شايستگى انحصارى آنان در مرجعيت دينى و رهبرى سياسى را نشان مى‌دهد.

برخى روايات فوق از نخستين مراحل اعلام رسالت تا واپسين لحظات حيات بارها توسط پيامبر مطرح و مورد تأكيد قرار گرفته است.

اين احاديث به صورت متواتر نقل گرديده و در صحاح، مسانيد و سنن اهل‌سنت به وفور يافت مى‌شود. آنان هرگز نتوانسته‌اند در برابر ديدگاه شيعه توجيه خردپذيرى از اينگونه نصوص ارائه كنند.[٩]

ج. دلايل عقلى‌

استدلال عقلى شيعه شامل چهار جهت مى‌شود:

١. استدلال‌هاى عقلى مربوط به ضرورت وجود امام؛

٢. استدلال‌هاى راجع به شرايط امام؛

٣. استدلال‌هاى مربوط به مبدأ مشروعيت و چگونگى تعيين امام؛

[١] -« من كنت مولاه فعلى مولاه»،( مسند احمد، ج ٦، ص ٤٠١، ح ١٨٥٠٦)

[٢] - نمونه‌هايى از اينگونه احاديث در مباحث پيشين گذشت

[٣] - پيامبر به امام على عليه السلام فرمود:« انت ولى كل مؤمن بعدى»،( المعجم الكبير، ج ١٢، ص ٧٨)

[٤] -« ان لكل نبى وصياً و وارثاً و ان عليا وصيى و وارثى»،( سنن ترمذى، ج ٥، ص ٦٤١، ح ٣٧٣٠)

[٥] -« انت منى بمنزلة هارون من موسى الّا انه لا نبى بعدى»،( سنن ترمذى، ج ٥، ص ٦٤١)

[٦] -« اخى و وصيى و خليفتى فيكم فاسمعوا له و اطيعوه ...»،( كامل ابن اثير، حوادث سال سوم بعثت)

[٧] -« مثل اهل‌بيتى كمثل سفينة نوح من ركبها نجى و من تركها غرق»،( سليمان‌بن احمد الطبرانى، المعجم الاوسط، ج ٥، ص ٣٥٥)

[٨] -« ... و اهل‌بيتى امان لامتى»،( متقى هندى، كنزالعمال، ج ١٢، ص ١٠٢)

[٩] - جهت آگاهى بيشتر در اين باره بنگريد: حميدرضا شاكرين، امام شناسى، قم: معارف