چرا دين؟ چرا اسلام؟ چرا تشيع؟ - شاكريان، حميدرضا - الصفحة ١٣٠
عبارت است از پيشوايان و راهنمايانى كه در علم و عمل تجسم اعلاى دين و جلوه حقايق آن باشند.
٣. عدم ابتلا به تناقض و تعارض درونى.
٤. عقلانيت، اعتدال، جامعنگرى و دورى از تعصبها و افراط و تفريطهاى دينسوز و خردستيز.
٥. استقبال از پرسشهاى بشر از دين و توان پاسخگويى هرچه بهتر و بيشتر به مسائل پيچيده و غامض دينى و مذهبى.
اصل راهبردى پيامبر صلى الله عليه و آله
پيامبر اعظم صلى الله عليه و آله همواره در طول حيات شريف خود نسبت به آينده امت و چگونگى استمرار حيات دينى آن اهتمام ورزيده و به گونههاى مختلف درباره آن سخن گفته است. راهبرد اساسى تعيين شده توسط آن حضرت كه به صراحت و تكرار از آن سخن گفته و همه فرق اسلامى در معتبرترين كتب روايى خود آن را نقل كردهاند «راهبرد پيروى از ثقلين» يعنى قرآن و اهلبيت است. تأكيدات آن حضرت و نحوه سخن گفتن در اينباره به گونهاى است كه كمترين ترديدى بر كسى باقى نمىگذارد.[١] با توجه به نقل گسترده اين حديث در منابع اهلسنت اكنون به ذكر آن از همان منابع بسنده مىكنيم.
[١] - حديث ثقلين، منزلت بلندى در ادبيات اسلامى دارد اين حديث كه در قطعيت صدور و روشنى دلالت آنخدشهاى وارد نيست توسط ٣٤١ نفر از راويان صحابه و ١٩ تن از تابعان نقل شده است. در قرون مختلف نيز دهها راوى از محدثين شيعه و سنى به نقل آن پرداخته و در صحاح و مسانيد اهلسنت جايگاه ويژهاى يافته است، همچنين تك نگاشتههاى بسيار مفصلى توسط عالمان و انديشمندان شيعه پيرامون آن به نگارش در آمده است. از جمله ميرحامد حسين لكنهوى بخش عمدهى كتاب عبقاتالانوار را به بررسى اين حديث شريف اختصاص داده است