در مكتب اهل بيت - معاونت امور فرهنگى مجمع جهاني اهل بيت - الصفحة ٩٣ - ٦ - بطلان قاعده فرق بين انواع و اشخاص
يكى از ابيات شعر حسّان اين است:
|
لَعنَ الإلهُ و زوجَها |
مَعَها هند الهنود عظيمة ...![١] |
|
«خداوند، ابوسفيان و همسرش هند جگر خوار را لعنت كند».
در تاريخ آمده است كه: عمر بن خطّاب، خالد بن وليد را به خاطر كشتن مالك بن نويره لعنت كرد.[٢] و على (ع) عبدالله بن زبير را در روزى كه عثمان به قتل رسيد، لعنت كرد؛ زيرا از او حفاظت نكرد.[٣] و عبدالله بن عمر، پسرش بلال را سه مرتبه لعنت كرد.
ابن عبدالبرّ از عبدالله بن هبيره سبائى نقل مىكند كه گفت:
«روزى بلال بن عبدالله بن عمر براى ما نقل مىكرد كه پدرش، عبدالله بن عمر گفت: رسول خدا (ص) فرمودند: از حضور زنان در مساجد جلوگيرى نكنيد. گفتم: امّا من از حضور خانوادهام در مسجد جلوگيرى مىكنم و هر كس دلش مىخواهد، آنان را آزاد بگذارد. پدرم رو به من كرد و سه مرتبه گفت: لَعَنك اللّه! سپس گفت: تو مىشنوى كه من مىگويم: رسول خدا (ص) چنين فرمود: آنگاه با آن مخالفت مىكنى؟! آنگاه با خشم و غضب از جاى خود بلند شد و رفت».[٤]
[١] - ديوان حسان: ١/ ٣٨٤، چاپ دار صادر.
[٢] - تاريخ طبرى: ٣/ ٢٤١؛ الكامل فى تاريخ: ٣/ ٣٥٩- ٣٥٨؛ شرح نهج البلاغه: ١/ ١٧٩.
[٣] - مروج الذهب: ٢/ ٥٤.
[٤] - جامع بيانُ العِلْمِ و فَضْلِهِ: ١٦/ ٤١٤، ح ٤٥١٧٤.