در مكتب اهل بيت - معاونت امور فرهنگى مجمع جهاني اهل بيت - الصفحة ١٠٣ - ٨ - منشأ سياسى تكفير كسانى كه متهم به سب صحابه مىشوند
شيعه در راه انتشار و فهم و انديشه اسلام و مبارزه با انحرافات و بدعتها در طول دوران بنىاميّه و بنىعبّاس، مشكلات فراوانى را متحمّل شده است.
آنان كه در مبارزه با شيعه درمانده شدهاند، بهترين راه را اين ديدهاند كه شيعيان را به فسق و كفر متّهم كنند. آنان براى رسيدن به هدف خود، شايع مىكردند كه شيعيان، تمام اصحاب محمّد (ص) را كافر مىدانند و آنان را لعن مىكنند! و به اين ترتيب، اين لعن و طعنها متوجّه شخص پيامبر اكرم (ص) و امّهات المؤمنين و غيره مىشود.
آنان قاعدهاى را مقرّر كرده و آن را توسعه دادند مبنى بر اين كه:
«هر گاه فردى به اصحاب محمّد (ص) عيب و ايراد وارد مىكند، زنديق و فاسق است؛ زيرا رسول خدا (ص) حقّ است و قرآن حق است و همانا اصحاب بودهاند كه اين قرآن و احكام را به دست ما رساندهاند. آنان مىخواهند كه با عيبجويى و طعن اصحاب، كتاب و سنّت را ناقص جلوه دهند!!».[١]
آنان حكم كردند كه هر كس متّهم به سبّ شيخين شود، كافر است و جنازهاش غسل و نماز ندارد. و شهادت به يگانگى خدا، سودى براى او ندارد و جنازهاش را با همان تابوت در حفره
[١] - الكفايه، خطيب بغدادى: ٤٩.