در مكتب اهل بيت - معاونت امور فرهنگى مجمع جهاني اهل بيت - الصفحة ٦٢ - ٤ - شواهد قرآنى، نبوى و تاريخى به سقوط عدالت بعضى از صحابه گواهى مىدهد

«آنان كسانى هستند كه خداوند ايشان را لعن كرده و آنان را كر و كور گردانيده است. آيا در قرآن تدبّر نمى‌كنند، يا بر قلبهايشان مهر زده شده است؟».

«ذوالثديه»، صحابى متنسّكى بود كه كثرت عبادتش، باعث تعجّب ديگران مى‌شد. رسول خدا (ص) مى‌فرمود:

«او مردى است كه در چهره‌اش، صورت سياه شيطان ديده مى‌شود».

براى همين، ابوبكر را فرستاد تا او را به قتل برساند، امّا وقتى او را ديد كه نماز مى‌خواند، او را نكُشت و بازگشت! سپس عمر را براى كشتن وى فرستاد امّا عمر نيز او را نكشت! سپس على ابن ابى طالب (ع) را فرستاد كه به او دست نيافت.[١]

ذوالثديه از سران خوارج بود كه حضرت على (ع) او را در جنگ نهروان به قتل رسانيد.[٢].

جمعى از اصحاب آن حضرت در خانه‌اى جمع مى‌شدند و توطئه مى‌كردند تا مردم را از اطراف رسول خدا (ص) پراكنده سازند. آن حضرت دستور داد آن خانه را بر روى ايشان آتش بزنند.[٣]


[١] - الاصابه فى تمييز الصحابه: ١/ ٤٨٤؛ فتح البارى: ٦/ ٦١٧/ ح ٣٦١٠.

[٢] - السيره النبويّه، ابن حبّان: ٥٤٦؛ مروج الذهب: ٢/ ٤٢٥؛ الكامل فى التاريخ: ٣/ ٣٤٨، البدايه و النهايه: ٧/ ٣٢.

[٣] - سيره ابن هشام: ٣/ ٢٣٥.