در مكتب اهل بيت - معاونت امور فرهنگى مجمع جهاني اهل بيت - الصفحة ٥٩ - ٤ - شواهد قرآنى، نبوى و تاريخى به سقوط عدالت بعضى از صحابه گواهى مىدهد

همچنين خداوند مى‌فرمايد:

وَ مَنْ أَظْلَمُ مِمَّنِ افْتَرى عَلَى اللّهِ كَذِباً أَوْ كَذَّبَ بآياتِهِ إِنَّهُ لا يُفْلِحُ الظّالِمُونَ.[١]

«چه كسى ظالم‌تر است از كسى كه به خدا دروغ مى‌بندد، در حالى كه به سوى اسلام دعوت مى‌شود و هر آينه خداوند ظالمان را هدايت‌نمى‌كند».

اين آيه درباره عبدالله بن ابى سرح، والى عثمان در مصر نازل شده است. او به خدا دورغ بست؛ از اين رو، رسول خدا (ص) هنگام فتح مكّه خون او را هدر دانست، اگرچه به پرده كعبه آويخته باشد.

صاحب سيره حلبيّه مى‌نويسد:

«در روز فتح مكّه عثمان او را پيش پيامبر (ص) آورد تا براى او امان بگيرد. رسول خدا در پاسخ به درخواست عثمان، سكوت كرد تا در خلال‌

[١] - صف( ٦١): ٧.