در مكتب اهل بيت - معاونت امور فرهنگى مجمع جهاني اهل بيت - الصفحة ٨١ - ٦ - بطلان قاعده فرق بين انواع و اشخاص

يا:

لعن اللهُ السَّارق.[١]

خدا دزد را لعنت كند.

يا:

لَعَنَ اللّهُ آكلَ الربا و مُوَكّلَه و شاهِدَه و كاتِبَهُ.[٢]

خداوند، رباخوار و موكّل و شاهد و كاتب آن را لعنت كند.

يا:

لعن اللّهُ لاوي الصدقة و المتعدّي فيها.[٣]

خداوند، تجاوز كننده صدقه را لعنت كند.

يا:

مَنْ أحدَثَ في المدينةِ حدثاً، او آوى محدثاً فعليه لعنة اللّه و الملائكة و الناس اجمعين.[٤]

هر كس در مدينه بدعتگذارى كند، يا بدعتگذارى را پناه دهد، لعنت خدا و ملائكه و همه مردم بر او باد.

و احاديث ديگرى كه وعده به عذاب داده است و گفته است كه: لعنت اشخاص جايز است، امّا ما مى‌گوييم كه جايز نيست در اين موارد شخص معيّنى لعن شود؛ زيرا امكان دارد توبه كند، يا كارى انجام دهد كه گناهانش ريخته شود».

تا اين كه مى‌نويسد:

[١] - صحيح بخارى: ٨/ ١٥.

[٢] - صحيح مسلم: ٥/ ٥٠. و در آن آمده است: خداوند، رباخوار و موكّل و كاتب و شاهدان آن را لعنت كند.

[٣] - مسند احمد: ١/ ٤٦٥- ٤٦٤.

[٤] - صحيح بخارى: ٤/ ٦٩.