در مكتب اهل بيت - معاونت امور فرهنگى مجمع جهاني اهل بيت - الصفحة ٣٤ - لعن، يك ضرورت عقيدتى است

«همانا خداى متعال، كافران را لعنت كرده و جهنّم را برايشان مهيّا نموده‌است».

و فرموده است:

... أُولَئِكَ يَلعَنُهُمُ اللّهُ وَيَلْعَنُهُمُ اللاعِنُونَ.[١]

«كافران، كسانى هستند كه خدا و لعنت كنندگان، آنان را لعنت مى‌كنند».

و در مورد ابليس مى‌فرمايد:

وَإِنَّ عَلَيْكَ لَعْنَتِي إِلَى يَوْمِ الدِّينِ.[٢]

«همانا تا روز قيامت لعنت من بر تو مى‌باشد».

و مى‌فرمايد:

مَلْعُونِينَ أَيْنَمَا ثُقِفُوا ....[٣]

«آنان ملعون هستند، در هر جا كه دستگير شوند».

حال كه در موارد متعدّدى از قرآن، شيطان و كافران، ملعون واقع شده‌اند، براى يك مسلمان، چگونه سزاوار است كه از انجام اين كار خوددارى كند و از آن بيزارى بجويد؟ مگر قول خداى متعال را نخوانده است كه مى‌فرمايد:

[١] - بقره( ٢): ١٥٩.

[٢] - ص( ٣٨): ٧٨.

[٣] - احزاب( ٣٣): ٦١.