در مكتب اهل بيت - معاونت امور فرهنگى مجمع جهاني اهل بيت - الصفحة ٢٣ - مفهوم لعن و فرق آن با سب و شتم در لغت

جوهرى‌[١]، طريحى‌[٢] و ابن منظور[٣] نيز همين را مى‌گويند و گويى كه سب و شتم را مترادف مى‌دانند امّا اصفهانى در مفردات مى‌نويسد:

«سب، به معناى شتم شديد است».[٤]

«شتم» در نظر طريحى اين است كه:

«چيزى را به نقص و عيب، توصيف كنى».[٥]

و در نظر ابن منظور:

«كلام زشتى است كه در آن، نسبت ناروا نيست».[٦]

به صورت خلاصه مى‌توان گفت كه: اگر لعن از جانب خدا باشد، معنايش طرد شدن از رحمت خداست و اگر از جانب مردم باشد، معنايش دعا براى طرد است.

در نتيجه لعن غير از سب و شتم است كه به معناى «به كار بردن الفاظ قبيح براى ذم و ايراد نقص و عيب است».

[١] - الصحاح: ١/ ١٤٤.

[٢] - مجمع‌البحرين: ٢/ ٨٠.

[٣] - لسان العرب: ١/ ٤٥٥.

[٤] - مفردات راغب: ٢٢٥.

[٥] - مجمع‌البحرين: ٦/ ٩٨.

[٦] - لسان العرب: ١٢/ ٣١٨.